📖Περίπου 55“
➡️Ο καθένας μόνος έρχεται σε αυτόν τον κόσμο και μόνος φεύγει…
Με αυτήν την έκφραση ξεκινά το κείμενο, γιατί είναι κάτι το πολύ απλό αλλά και δύσκολα κατανοητό!
Ο λόγος είναι επειδή από τη στιγμή που ο άνθρωπος είναι ον κοινωνικό, ένα σημαντικό ποσοστό του πιστεύει ότι (ο καθένας ξεχωριστά) είναι το επίκεντρο και όλοι οι άλλοι (περίγυρος), δεν έχουν άλλη έγνοια από το τι κάνει, που πήγε, τι έχει φάει κλπ…
Ωστόσο ο καθένας έχει τα δικά του προβλήματα, κάτι που κάποιοι, αυτοί που τα βρήκαν όλα έτοιμα, μεταξύ αυτών και λυμένα τα προβλήματα, είναι αυτοί που ευθέως παραπέμπουν σε μιαν αρχαία Ελληνική ρήση:
-Αργία μητήρ πάσης κακίας!
Αφού πρώτα φροντίσουν να μαζέψουν τις μάζες γύρω τους (και αφού ξεχνάνε ότι κάποια στιγμή θα φύγουν από αυτόν τον κόσμο), απλά και μόνο για να λένε (στους εαυτούς τους), ότι… κάτι κάνουν, μια διαδεδομένη τους συνήθεια είναι να δημιουργούν προβλήματα σε άλλους…
Ειδικά σε αυτούς που δεν μπορούν να ελέγξουν!
Ακριβώς λοιπόν επειδή ο καθένας μόνος έρχεται και μόνος φεύγει από αυτόν τον κόσμο, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης (άμυνας), είναι η άγνοια…
Άλλωστε ο μόνος τρόπος για να διασχίσει κανείς ξυπόλυτος ένα χωράφι γεμάτο από δηλητηριώδη φίδια, είναι να μη δώσει σημασία!
Αν και πάλι κάποιοι θα πουν ότι… ακόμα και τα φίδια σε αγνοούν!
Όπως ακριβώς κάτι ανάλογο ισχύει και για τον τίτλο του κειμένου…
Ακόμη και πάνω στο νερό να σε δουν να περπατάς θα πουν ότι δεν ξέρεις κολύμπι…
Άρα;
Αφού ότι (μα ότι) και να κάνεις, πάντα θα σκαρφιστούν κάτι για να πουν, εσύ προχώρα!
Με αξιοπρέπεια και σεβασμό!
