📖Περίπου 40“
➡️ Υπάρχει μια λεπτή γραμμή που χωρίζει τον δημοσιογράφο από τον πρωταγωνιστή.
Αλλά δυστυχώς, όλο και περισσότεροι την περνούν.
Είναι εκείνοι που δεν μεταφέρουν το γεγονός, αλλά το ντύνουν με τον εαυτό τους.
Που η είδηση δεν είναι το τι συνέβη στο γήπεδο αλλά το πώς το είδαν αυτοί.
Δηλαδή το ρεπορτάζ γίνεται καθρέφτης και όχι παράθυρο.
Η έντεχνη αυτοπροβολή έχει πολλά πρόσωπα: Ένα υπερβολικό “εγώ” μέσα στο κείμενο, μια φωτογραφία που κοιτάει περισσότερο τον συντάκτη παρά το θέμα, μια ανάλυση που στοχεύει στο να αποθεώσει τον αναλυτή και όχι να εξηγήσει το παιχνίδι.
Ξεχνούν τον πιο απλό κανόνα της τέχνης:
Όσο πιο ακριβός είναι ένας πίνακας, τόσο πιο αδιάκριτη είναι η υπογραφή του ζωγράφου!
Τα μεγάλα έργα δεν χρειάζονται κραυγές.
Η αξία τους φαίνεται από μόνη της. Έτσι και η δημοσιογραφία.
Η δημοσιογραφία δεν είναι προσωπική καμπάνια.
Είναι υπηρεσία.
Ο αναγνώστης δεν μας ακολουθεί για εμάς, αλλά για να καταλάβει τι συμβαίνει.
Όταν το γεγονός μικραίνει για να χωρέσει ο εγωισμός μας, τότε έχουμε ήδη αποτύχει.
Στην καλαθόσφαιρα, όπως και στη ζωή, η μπάλα είναι πάντα στο προσκήνιο.
Εμείς είμαστε απλώς αυτοί που περιγράφουμε την τροχιά της.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, μένει αυτό:
Ο δημοσιογράφος υπογράφει κάτω και όχι πάνω από τα γεγονότα.
*Με καλαθοσφαιρική ορολογία αυτό δεν είναι καλάθι αλλά… αυτοκαλάθι!
