📖Περίπου 40“ / 📺Video: 3`53“
➡️ Υπάρχουν τραγούδια που τα ακούς.
Αλλά υπάρχουν τραγούδια που σε βρίσκουν όταν τα χρειάζεσαι.
Το “An Angel” των Kelly Family κυκλοφόρησε το 1994.
Το έγραψε ο Paddy Kelly, μόλις 15 χρονών, πάνω στο καράβι της οικογένειας, για τη μητέρα του Barbara που είχε φύγει από καρκίνο το 1982.
Ένα παιδί που ζητούσε ένα ζευγάρι φτερά για να πάει να τη βρει.
Έγινε η μεγαλύτερη επιτυχία τους.
Αλλά δεν έμεινε για τους αριθμούς.
Έμεινε για μια στιγμή.
Στο 3’01”, του video που προβάλλεται κάτω από το κείμενο, η κάμερα πιάνει ένα κορίτσι από το κοινό.
Δεν φωνάζει. Δεν τραγουδάει. Δακρύζει.
Είναι η στιγμή που το τραγούδι σταματά να είναι των Kelly και γίνεται δικό της αλλά και δικό μας.
Γιατί όλοι έχουμε έναν δικό μας άγγελο. Κάποιον που μας λείπει. Κάποιον που θα θέλαμε για
ένα λεπτό ακόμα να είναι εδώ.
Εκείνο το δάκρυ δεν είναι για το συγκρότημα.
Είναι για την απώλεια. Για αυτά που δεν ειπώθηκαν.
Για το κενό που μαθαίνεις να κουβαλάς, όχι να το γεμίζεις.
Όσοι ξέρουμε από απώλειες καταλαβαίνουμε γιατί αυτό το τραγούδι είναι κορυφαίο.
Δεν σου υπόσχεται ότι θα περάσει (γιατί δεν θα περάσει)
Σου θυμίζει ότι η αγάπη δεν φεύγει μαζί τους.
Μένει.
Σαν άγγελος.
Αφιερωμένο σε όσους έφυγαν, αλλά είναι ακόμα εδώ:
