📖 Περίπου 1’20”
➡️ Καταρχήν να ξεκαθαρίσω ότι θέλω να είμαι ειλικρινής πρώτα με τον εαυτό μου και μετά με τον αναγνώστη…
Γράφω για την καλαθόσφαιρα τόσα χρόνια.
37! Μια ζωή…
Όμως υπάρχουν κάτι στιγμές που πρέπει να σταματάς:
Αλλά να σταθείς μπροστά στον καθρέφτη και να τον ρωτήσεις:
Δεν υπάρχουν σημαντικότερα προβλήματα από την καλαθόσφαιρα;
Λαμβάνω και μεταφέρω την απάντηση;
Υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν μάχη που δεν φαίνεται σε κανένα φύλλο αγώνα.
Που δεν μετριέται σε πόντους.
Που δεν υπάρχει διαιτητής να σφυρίξει και να πει «τελείωσε».
Υπάρχουν σπίτια που παλεύουν να σταθούν όρθια.
Υπάρχουν παιδιά που μεγαλώνουν με αγωνία.
Υπάρχουν μανάδες και πατεράδες που κοιμούνται με ένα μάτι ανοιχτό.
Υπάρχουν άνθρωποι που περιμένουν ένα καλό νέο από ένα νοσοκομείο, όχι από έναν αγώνα.
Τότε καταλαβαίνεις (καταλαβαίνω) πόσο μικρό είναι ένα αποτέλεσμα μιας αναμέτρησης μπροστά στη ζωή.
Σκέφτομαι τον Ρόμπερτ Ένκε.
Τον Γερμανό τερματοφύλακα που τα είχε όλα. Δόξα, Εθνική, οικογένεια.
Αλλά μέσα του πάλευε μόνος του με την κατάθλιψη. Φοβήθηκε να μιλήσει. Φοβήθηκε μη τον πουν αδύναμο.
Έφυγε στα 32 του.
Αυτό το παιδί δεν πρέπει να ξεχαστεί!
Να μην ξεχαστεί αυτό που μας άφησε φεύγοντας…
Να μην αφήνουμε κανέναν να φοβάται να μιλήσει!
Γιατί είναι και κάποια αποτελέσματα που λήγουν στο 0-0…
Δεν νίκησε κανείς, αλλά δεν έχασε κανείς.
Απλώς έμεινες όρθιος.
Απλώς άντεξες άλλη μια μέρα.
Απλώς δεν τα παράτησες.
Είναι το μοναδικό 0-0 που είναι νίκη!
Η μεγαλύτερη νίκη!
Αν σήμερα νιώθεις ότι το αποτέλεσμα σου είναι στο 0-0, ότι δεν έχεις δύναμη για γκολ, για τρίποντο, για τίποτα, να ξέρεις:
Δεν είσαι μόνος.
Αλλά δεν είσαι αποτυχημένος.
Μόνο ένας αποτυχημένος θα σου πει ή θα σου γράψει ότι απέτυχες!
Εκ των ομοίων μη αλλότρια έλεγαν οι Αρχαίοι Έλληνες!
Μίλα. Ζήτα βοήθεια. Πες σε έναν άνθρωπο «δεν είμαι καλά». Δεν είναι ντροπή.
Ντροπή είναι να αφήνουμε έναν άνθρωπο μόνο του.
Πρώτα ο άνθρωπος!
Τόσο απλό, τόσο αυτονόητο…
Μετά η καλαθόσφαιρα. Μετά όλα τα άλλα.
Αν μια μέρα αυτό το άθλημα μας κάνει καλύτερους ανθρώπους, τότε ναι, άξιζε τον κόπο.
Ας κοιτάξουμε γύρω μας.
Κάποιος δίπλα μας μπορεί να δίνει τον πιο δύσκολο αγώνα της ζωής του.
Έναν σιωπηλό αγώνα, μπροστά σε άδειες κερκίδες…
Κεκλεισμένων των θυρών!
Γιατί μπορεί να φοβάται να μιλήσει…
Μπορεί κάποιος από εμάς να είναι εκεί γι’ αυτόν;
Όπως θα θέλαμε να είναι κάποιος εκεί για εμάς.
Αν εσύ αναγνώστη διερωτηθείς αν μου συνέβη κάτι, η απάντηση είναι ναι!
Συνέβη, συμβαίνει και θα συμβαίνει…
Σε εμένα σε εσένα…
