📖Περίπου 55“
➡️ Κάθε χρόνο στις 27 Οκτωβρίου, από το 2010, η Παγκόσμια Ομοσπονδία Εργοθεραπευτών (WFOT) γιορτάζει την Παγκόσμια Ημέρα Εργοθεραπείας.
Η WFOT εκπροσωπεί σήμερα πάνω από 105 επαγγελματικές οργανώσεις σε 101 χώρες και περίπου 580.000 εργοθεραπευτές παγκοσμίως.
Τι είναι πραγματικά η εργοθεραπεία;
Δεν είναι «απλή αποκατάσταση».
Είναι η τέχνη και επιστήμη που επιτρέπει στον άνθρωπο να ξανακάνει αυτό που θέλει, χρειάζεται ή περιμένουν από αυτόν να κάνει:
Να ντυθεί, να φάει, να γράψει, να παίξει, να επιστρέψει στο γήπεδο, στο σχολείο, στη δουλειά.
Γι’ αυτό και ιδρύθηκε ως ξεχωριστή ημέρα:
Για να αυξηθεί η ορατότητα και η ευαισθητοποίηση για ένα επάγγελμα που δουλεύει αθόρυβα αλλά αλλάζει ζωές.
Γιατί αγγίζει και τον αθλητισμό και την ιστορία μας;
Ένας τραυματισμός δεν είναι μόνο ιατρικό θέμα. Είναι απώλεια ταυτότητας.
Ο αθλητής που δεν μπορεί να δέσει τα παπούτσια του, το παιδί που δεν μπορεί να κρατήσει μολύβι, ο ηλικιωμένος που δεν μπορεί να μαγειρέψει — όλοι χρειάζονται κάποιον να τους ξαναμάθει την καθημερινότητα με αξιοπρέπεια.
Στην Κύπρο, όπου ο πληθυσμός γερνάει και τα παιδιά με αναπτυξιακές δυσκολίες χρειάζονται στήριξη στα σχολεία, η εργοθεραπεία δεν είναι πολυτέλεια.
Είναι βασικός πυλώνας πολιτισμού, γιατί πολιτισμός είναι να μην αφήνεις κανέναν πίσω.
Ο πολιτισμός φαίνεται από το πώς φροντίζεις εκείνον που δυσκολεύεται να κάνει τα αυτονόητα.
3 πράγματα που αξίζει να θυμόμαστε στις 27 Οκτωβρίου:
Πρόληψη: Η εργοθεραπεία δεν είναι μόνο μετά το πρόβλημα. Είναι και για να μην φτάσεις εκεί — εργονομία, προσαρμογές στο σπίτι και στο σχολείο.
Συμπερίληψη: Στόχος δεν είναι ο ασθενής να προσαρμοστεί σε έναν κόσμο που δεν τον χωράει, αλλά ο κόσμος να προσαρμοστεί για να τον χωράει.
Αξιοπρέπεια: Το μεγαλύτερο επίτευγμα δεν είναι να περπατήσεις ξανά, αλλά να ξαναφτιάξεις τον καφέ σου μόνος σου.
