📖Περίπου 40“
➡️ Η Παγκόσμια Ημέρα Οπτικοακουστικής Κληρονομιάς καθιερώθηκε από την UNESCO το 2005, και η ημερομηνία δεν είναι τυχαία:
Στις 27 Οκτωβρίου 1980, στο Βελιγράδι, η Γενική Διάσκεψη της UNESCO υιοθέτησε την Σύσταση για τη Διαφύλαξη και Προστασία των Κινούμενων Εικόνων — το πρώτο διεθνές κείμενο που αναγνώρισε επίσημα ότι τα οπτικοακουστικά ντοκουμέντα είναι πολιτιστική κληρονομιά.
Τι κινδυνεύει να χαθεί;
Φιλμ, ηχητικές ηχογραφήσεις, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές.
Υλικά εξαιρετικά ευάλωτα σε χημική αποσύνθεση και τεχνολογική απαξίωση, δηλαδή σε απώλεια όχι γιατί κάποιος τα κατέστρεψε, αλλά γιατί κανείς δεν τα συντήρησε ή δεν υπάρχει πια μηχάνημα να τα παίξει.
Όπως σημειώνει η UNESCO, αυτά τα υλικά «τεκμηριώνουν τους πολιτισμούς, τις ιστορίες και τις συλλογικές μας μνήμες».
Στην Κύπρο έχουμε τεράστιο υλικό που χάνεται:
Κασέτες από τοπικούς αγώνες καλαθόσφαιρας (και βέβαια όχι μόνο) του ’80, ραδιοφωνικές μεταδόσεις, φωτογραφίες από γήπεδα που δεν υπάρχουν πια, προφορικές μαρτυρίες αθλητών.
Αν δεν ψηφιοποιηθούν, δεν θα υπάρχουν για την επόμενη γενιά.
Η 27η Οκτωβρίου είναι λοιπόν υπενθύμιση:
Η Ιστορία χωρίς αρχείο είναι απλώς ανάμνηση. Με αρχείο, γίνεται πολιτισμός.
Τι μπορούμε να κάνουμε;
Ψηφιοποίηση: Σάρωση εντύπων, μεταφορά VHS/Betamax σε ψηφιακό, συντήρηση φωτογραφιών.
Τεκμηρίωση: Ποιος, πότε, πού. Μια φωτογραφία χωρίς λεζάντα χάνεται σε 10 χρόνια.
Διασύνδεση: Nα ενώσουμε αρχεία με άλλα μουσεία και πρεσβείες.
