Σίγουρα, το να ψάχνει κανείς για δικαιολογίες, μετά από μιαν ήττα, αυτό δεν είναι και το καλύτερο, εκτός αν οι δικαιολογίες, έχουν υπόβαθρο ή και «στέρεο πυλώνα»!
Αυτό ακριβώς όμως είναι που ισχύει για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα και την προσπάθεια που έκανε απόψε απέναντι στους (αήττητους στον όμιλο) Πορτογάλους, που μάλλον… ανακουφισμένοι θα επιστρέψουν στην πατρίδα τους, όχι τόσο επειδή, κράτησαν το αήττητο, αλλά επειδή αντιμετώπισαν μιαν παθιασμένη ομάδα που τους κοίταξε κατάματα!
Οι Ίβηρες, είχαν και τον… νατουραλιζέ τους (Ουίλλιαμς), ενώ εμείς, δεν είχαμε τον Ουίλλις (όπως δεν είχαμε και τον Ηλιάδη που έμεινε εκτός, λόγω πυρετού, την τελευταία στιγμή)…
Αν όμως αναλογισθεί κανείς, την όλη πορεία της αποψινής αναμέτρησης και ειδικά από τη 2η περίοδο και μετά, είδαμε μιαν ομάδα να πιστεύει, να παλεύει, να έχει αγωνιστικό πάθος και θέληση και να στέλνει μήνυμα ότι με αυτόν το δρόμο που διαβαίνει τώρα, το μέλλον δικαιούται να το ατενίζει με αισιοδοξία!
Δείτε την περιγραφή του αποψινού αγώνα, στον παρακάτω σύνδεσμο:
