Ανάγνωση: Περίπου 50“
Τι γίνεται με το Γυναικείο Πρωτάθλημα;
Μια διοργάνωση, που έχει χαρίσει τόσες και τόσες χαρές και σε επίπεδο Εθνικής ομάδας, το οποίο εδώ και κάποια χρόνια, έχει πάρει τον κατήφορο;
Τη στιγμή λοιπόν που τα ερωτηματικά, βασανιστικά πλανώνται στον αέρα, η σκέψη μου γυρνάει στο παρελθόν και στον τελικό του Κυπέλλου που είχε γίνει το 2003 (δηλαδή, 20 χρόνια ακριβώς πριν και συγκεκριμένα, στις 6 Μαρτίου), ανάμεσα σε Κεραυνό και ΑΕΛ…
Τότε που πέντε χιλιάδες θεατών, παρακολούθησαν το δεύτερο ημίχρονο της αναμέτρησης, ενώ στο πρώτο ημίχρονο, βρίσκονταν στο γήπεδο, περί τις δυο χιλιάδες…
Μπορεί βέβαια, στη συντριπτική πλειοψηφία τους, οι φίλαθλοι να ήταν οπαδοί του ΑΠΟΕΛ και της Ομόνοιας, λόγω του ότι ακολουθούσε ο μεταξύ των ομάδων τους τελικός (Ανδρών), στο «Τ. Παπαδόπουλος-Ελευθερία» (άνευ… Τάσσου τότε), αλλά έμειναν πραγματικά εκστασιασμένοι από το θέαμα που τους είχαν προσφέρει οι κοπέλες, σε ένα παιχνίδι που είχε κριθεί στα σημεία και με τις Ερυθροκίτρινες κοπέλες να κερδίζουν με 64-62..
Μάλιστα, οι ίδιοι οι φίλαθλοι είχαν σπεύσει προς τις κοπέλες και των δυο ομάδων, εκφράζοντας προς αυτές τον θαυμασμό τους!
Τι με… έπιασε λοιπόν και αραδιάζω αυτήν την ανάμνηση;
Οι κοπέλες που είχαν αγωνισθεί σε εκείνον τον τελικό, αλλά και τόσες άλλες, της εποχής, γνωρίζουν πολύ καλά το λόγο!
Όχι, δεν με… βάρεσε η ζέστη, απλά σκέφτηκα να προβώ σε μιαν σύγκριση, γύρω από τα ερωτήματα που πλανώνται, όσον αφορά το ερχόμενο Πρωτάθλημα…
*H διπλή κεντρική φωτογραφία, είναι «σχηματισμένη» από το βράδυ εκείνο (06/03/2003) και σε αυτήν, απεικονίζονται οι κατάμεστες κερκίδες, από οπαδούς της Ομόνοιας και του ΑΠΟΕΛ, οι οποίοι, χειροκρότησαν τις κοπέλες!
