Ανάγνωση: Περίπου 40“
Για το φίλο Δημήτρη Βιολάρη και την Αυγή Βιολάρη…
Υπάρχουν στιγμές που τα λόγια, είναι μπερδεμένα…
Να θες να γράψεις κάτι, αλλά από που να αρχίσεις και που να τελειώσεις…
Όση ενσυναίσθηση να έχεις μέσα στη ψυχή σου, θες να βάλεις και άλλη τόση και την ίδια στιγμή να έχεις και τη λογική καθαρή, για να αποδώσεις αυτά που πραγματικά θες…
Η σημερινή ανάρτηση του Δημήτρη, για τον Άγγελο του, τη Χρύσω, έρχεται και ξανά και ξανά ειδικά αυτές τις μέρες, αλλά για τους γονείς της, το ημερολόγιο, θα δείχνει πάντα αυτήν τη μέρα, μέχρι που οι Επουράνιες σάλπιγγες θα είναι ο οδηγός για την πολυπόθητη αντάμωση…
Εκατομμύρια ανθρώπων σαν το Δημήτρη και την Αυγή, θα τη διαβούν…
Πλησιάζει η μέρα (πρώτα Ο Θεός) που θα συναντηθώ και πάλι με το Δημήτρη, καθώς πέρσι τον είχα συναντήσει, πρώτη φορά, κατά την πρώτη διοργάνωση του Τουρνουά 3V3 Beach Basketball, του οποίου η φετινή διοργάνωση θα έχει και την υποστήριξη του «BS»…
Ωστόσο η σημερινή ανάρτηση του Δημήτρη, μου έφερε στη σκέψη τις περσινές στιγμές και μου φόρτωσε την ενσυναίσθηση μου…
