Ανάγνωση: Περίπου 20“
Στη Λάρνακα και στην ΑΕΚ, ξέρουν (πάρα) πολύ καλά ότι το «μεγάλωμα» της αγαπημένης τους ομάδας, έχει όνομα και επώνυμο και δεν είναι άλλο, πλην του Ανδρέα Λευκαρίτη!
Στον 2ο τελικό, είχε σηκωθεί από τη θέση του, για να εμπνεύσει τους φίλους της ενοποιημένης ομάδας, που… κεντούσε εντός των τεσσάρων γραμμών, απέναντι στον Κεραυνό.
Στον 4ο τελικό και μετά το τέλος του, με την ίδια κίνηση, τους καθησύχασε κατά την ώρα που έπρεπε να αποχωρούσε από τον αγωνιστικό χώρο η ομάδα του Κεραυνού!
Ήταν δυο όμοιες κινήσεις, με μιαν εντελώς διαφορετική εντολή, στην οποία βεβαίως και υπάκουσε η κερκίδα που γέμισε χάριν στις θυσίες του Ανδρέα Λευκαρίτη…
