Μέσος όρος ανάγνωσης κειμένου: 50 περίπου δευτερόλεπτα
Για το Ντάνιελ Νέλσον, τον περσινό προπονητή της Ομόνοιας, είχα αρθρογραφήσει και άλλες φορές, για την προπονητική αξία του, για την οποία, δεν είμαι και ο μόνος που είχε θαυμάσει, κατά την εδώ παρουσία του, στο πράσινο πηδάλιο…
Ιρλανδός στην καταγωγή, ο Ντάνιελ Νέλσον, μας «συστήθηκε» στην Κύπρο, ως ο πρώτος από το νησί του Βορειοανατολικού Ατλαντικού, που ήλθε για να δουλέψει στο δικό μας, όντας άγνωστος μεταξύ αγνώστων και αναλαμβάνοντας μιαν ομάδα, της οποίας το βαλάντιο ήταν τόσο χαμηλό, που ο στόχος της, ήταν να απέφευγε τον υποβιβασμό…
Όμως αυτήν την ομάδα, την Ομόνοια, την οδήγησε στα πρόθυρα της ημιτελικής φάσης, χάνοντας στα σημεία, τον τρίτο προημιτελικό, με αντίπαλο την ισχυρή τότε ομάδα της Ένωσης (και με αρχικό μειονέκτημα έδρας).
Μετά τη λήξη του συμβολαίου του με τους πράσινους, ο Ντάνιελ Νέλσον, αναχώρησε για άλλες πολιτείες…
Ωστόσο, αυτό που πρόλαβε να μας αφήσει σαν κληρονομιά εδώ στην Κύπρο, ήταν το ότι η πίστη στις ατομικές δυνάμεις του καθενός, η διάθεση για σκληρή δουλειά, αλλά και η επικοινωνία που είχε με τους συνεργάτες και παίκτες του, κάνει τα θαύματα να μην είναι… θαύματα, αλλά σε τέτοιαν περίπτωση, να προκαλούν το θαυμασμό και το σεβασμό!
