Ήταν σα μια μέρα σαν και αυτή, πριν από 24 χρόνια και –αριθμητική σύμπτωση-, σαν 24 του Μάρτη, που τα στρατεύματα του ΝΑΤΟ, άρχισαν να βομβαρδίζουν τη Σερβία…
Ήταν λοιπόν, τις μέρες εκείνες που η Ρατμίλα, μια φίλη από τη Σερβία, μου έστειλε το γράμμα στη φωτογραφία και στην μπροστινή όψη του, να εμφανίζεται το Άγαλμα της νίκης, που βρίσκεται στο Βελιγράδι…
Αυτή η όμορφη πόλη, στην οποία οι Εκκλησίες της Ορθοδοξίας και κυρίως αυτή, του Άγιου Σάββα, να δεσπόζει των αξιοθέατων, αλλά ακόμα και η πόλη, χτισμένη σε Σλάβικους ρυθμούς, με παιδικές χαρούμενες φωνές να αντηχούν τις Κυριακές, στις 24 του Μάρτη, το 1999, οι κάτοικοι της έψαχναν για καταφύγια…
Σα να μην έφθανε ο Γιουγκοσλαβικός εμφύλιος του 1992…
Ωστόσο οι Σέρβοι, άντεξαν, πάλεψαν, γιατί έχουν ψυχή!
Εμείς εδώ στην Κύπρο και στην Ελλάδα, σταθήκαμε στο πλευρό τους και επειδή αυτή η σελίδα, είναι κάτι παραπάνω από καλαθοσφαιρική, όσον αφορά το καθαυτό μας άθλημα, δεν είναι και λίγοι οι Σέρβοι που ήλθαν και ρίζωσαν εδώ και μας «χάρισαν» και παίκτες και παίκτριες, που τίμησαν και τιμούν τη φανέλα με το εθνόσημο μας!
Τι λέει όμως το γράμμα από το Βελιγράδι;
«Το άγαλμα της νίκης σήμερα.
Νικήσαμε το ΝΑΤΟ, θα νικήσουμε και άλλους αν προσπαθήσουν να μας πάρουν την ελευθερία, τις ρίζες μας ή τη ψυχή μας.
Ρατμίλα»
Στην παρακάτω φωτογραφία, διακρίνεται το Άγαλμα της νίκης, όπως απεικονίζεται στο γράμμα που πήρα από το Βελιγράδι… :
