Σήμερα, όλοι αυτοί, είναι αγκαλιασμένοι για κάποιους λόγους…
Γιατί, μια μέρα σαν και αυτήν, σαν το μικρό Σάββα, πολλοί άλλοι μικροί, άνοιξαν τα φτερά τους, πέταξαν Στα Επουράνια, Άγγελοι ανακηρύχθηκαν και ο Άγιος Λάζαρος, έχει σα δική του αποστολή, να αγκαλιάζει κάποιους από αυτούς…
Κάθε μέρα, κάθε στιγμή, αυτοί οι Άγγελοι, αυξάνονται και πληθύνονται, μέχρι τη στιγμή εκείνη που θα ηχήσουν οι σάλπιγγες εξ` ουρανών και μια πόρτα θα ανοίξει, κάπου στην απεραντοσύνη του, για να μεγαλώσει η αγκαλιά, με τους δικούς τους ανθρώπους…
Σαν σήμερα, άνοιξε τα φτερά του ο μικρός Σάββας…
Ήσυχα κοιμήθηκε και Ω με τη ψυχραιμία τον κοίταζαν οι γονείς του, ο Κωνσταντίνος και η Άντρη, να έχει κλείσει τα μάτια του και αγναντεύοντας εκεί ψηλά στο απέραντο, τον είδαν να πετά γαλήνιος και ήρεμος, ο δικός τους Άγγελος…
Είναι αλήθεια! Ήταν αυτή η γαλήνη, που μετέδωσε ο ίδιος ο μικρός Σάββας στους γονείς του, είναι η ελπίδα προσμονής για τη συνάντηση που θα κρατήσει στο διηνεκές!
Αφιερωμένο σε όλους τους Αγγέλους, σαν το μικρό Σάββα…
Κατόπιν επιθυμίας του Κωνσταντίνου και της Άντρης…
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
