Ανάγνωση: Περίπου 70“
Ενώ ακόμα δεν… τυπώθηκε η απόφαση για τη δολοφονία του Άλκη, προχθές ήταν η σειρά των γονιών του Μιχάλη να υψώνουν τα χέρια Προς Τον Παντοδύναμο και να αγανακτισμένοι να ρωτάνε το γιατί…
Το να επιχειρήσει να «μπει» κανείς στο… τρυπάκι της φιλολογίας, της ανθρωπιστικής σπατάλης φαιάς ουσίας, αυτό είναι κάτι που οι ανάγκες της καθημερινότητας, με μαθηματική ακρίβεια θα το οδηγήσουν σε μια «γωνιά» της συγκεκριμένης ουσίας και οι μόνοι που θα το κρατήσουν σε πρώτο πλάνο, θα είναι οι συγγενείς και φίλοι του Μιχάλη, ενώ οι υπόλοιποι θα το θυμούνται κατά την κατάλληλη περίσταση…
Συγνώμη, αν είναι σκληρά αυτά που διαβάζετε, μόνο όμως που αυτή η συγνώμη απευθύνεται σε όσους βιώνουν (επειδή ο χρόνος σταμάτησε για αυτούς τους ανθρώπους) κάτι παρόμοιο και ας βγουν και κάποιοι να ανακράξουν ότι δεν θα ξεχάσουν!
Το δε αναμενόμενο της σκοπιμότητας, γύρω από τον άδικο χαμό του Μιχάλη, ήδη εμφανίστηκε και προσωπικά, θα με εξέπλησσε αν δεν εμφανιζόταν…
«Το μαχαίρι θα φθάσει ως το κόκκαλο»!
Η φράση που έγινε… μόδα και την ακούμε να εκφράζεται από διάφορα αρμόδια χείλη, είναι ένα είδος «μόδας», για να καθησυχαστεί το εξαγριωμένο και αγανακτισμένο πλήθος.
Είναι όμως μια…. περπατημένη μόδα, διαχρονική δηλαδή, αλλά πάντα επίκαιρη!
Γιατί ακόμα και το πλήθος, την επομένη, ή τη μεθεπόμενη, θα ασχοληθεί με τη δική καθημερινότητα και συνήθειες…
Διευκρίνηση: Όπου πλήθος και δεύτερος πληθυντικού!
Γιατί και εγώ, δεν είμαι άγιος, για να παριστάνω τον άγιο (εκτός αν όσοι με γνωρίζουν, είδαν κανένα… φωτοστέφανο να λάμπει γύρω από το κεφάλι μου και εγώ, δεν το έχω αντιληφθεί, 53 χρόνια και κάτι μήνες τώρα)!
Δεν είμαι ούτε Θεός για να γνωρίζω τι θα γίνει στη συνέχεια με την υπόθεση του Μιχάλη, ποιοι θα δικαστούν και θα καταδικαστούν, ούτε ο δικαστής που θα δικάσει…
Αλλά είμαι σίγουρος ότι το μόνο μαχαίρι που σίγουρα έχει φθάσει ως το κόκκαλο, είναι αυτό που έφθασε ως το κόκκαλο του Μιχάλη, του Άλκη, του «Μιχάλη» από τον μακρύ και μακάβριο κατάλογο, στον οποίο υπάρχει και άλλος «Άλκης», όπως και τόσοι άλλοι…
