Ανάγνωση: Περίπου 30“
Ασφαλώς και ο Κυριάκος Γιαγκουλής, τόσο σαν καλαθοσφαιριστής και μετέπειτα ως προπονητής, έγραψε και γράφει τη δική του ξεχωριστή ιστορία στο καλαθοσφαιρικό στερέωμα του τόπου μας!
Αν και η αλήθεια είναι ότι ο Κυριάκος είναι λιγομίλητος, εν τούτοις είναι από αυτούς που λένε λόγια με ουσία, σαν τα παρακάτω…
Κάποτε λοιπόν, σε μιαν συζήτηση που είχαμε, που είχε να κάνει με τα πρώτα του χρόνια ως προπονητής, μου είπε πέντε λέξεις…
-Τότε νόμιζα ότι ήμουν παίκτης!
Τι ήθελε όμως ακριβώς να πει με αυτήν την πεντάδα των λέξεων;
Ότι ένας προπονητής, για να αποκτήσει την κατάλληλη εμπειρία, θα πρέπει πρώτα να αποβληθεί από μέσα του το «γονίδιο» του παίκτη και αυτό, δεν μπορεί να συμβεί από τη μια στιγμή στην άλλη…
Ήταν λοιπόν, πέντε λέξεις που πραγματικά ήταν άκρως αντιπροσωπευτικές και όχι μόνο για τον ίδιο, αλλά και για αρκετούς συναδέλφους του και λογικά και για νεότερους του, εκ των οποίων κάποιοι έχουν διαβάσει αυτό το μικρό αφιέρωμα…
