Ανάγνωση: Περίπου 40“
Αν και για τα δυο συγκεκριμένα ονόματα (Ανδρέας Κοζάκης και Χάρης Σολέας με τη σειρά του αιλφαβήτου), είχα αρθρογραφήσει και στο παρελθόν, εν τούτοις η (πολύχρονη) απουσία τους από τα γήπεδα, αποτελεί ένα πολύ «ηχηρό μήνυμα» προς όλους μας, γιατί δεν έρχονται στα γήπεδα…
Θα έλεγα, ότι πρόκειται για μιαν πλήρη εφαρμογή του γνωμικού «η απουσία είναι πιο έντονη από την παρουσία»…
Πρόκειται για ένα πολύ σημαντικό θέμα…
Το να αναλυθούν οι λόγοι, μέσα σε ένα κείμενο, θα είναι ένα εγχείρημα που θα μπερδέψει ή και που μπορεί να προκαλέσει αντιδράσεις…
Ωστόσο, το να μην έρχονται στα γήπεδα αυτά τα δυο «ιερά τοτέμ» της Κυπριακής καλαθόσφαιρας, έστω και με την ιδιότητα του απλού θεατή, είναι κάτι που αφήνει ένα μόνιμο μέγα κενό στο άθλημα…
Εννοείται βέβαια ότι δεν είναι μόνο αυτοί οι δυο…
Θεωρώ ότι δεν είναι και… πολλή διαδικασία να αναλογισθεί κανείς, πόσος κόσμος (και ειδικά τα νέα παιδιά) θα εμπνεόταν, μόνο και μόνο από την παρουσία τέτοιων ιερών τεράτων στα γήπεδα μας…
Τι μπορεί να γίνει λοιπόν;
Προσωπικά, είχα παρακαλέσει (χωρίς υπερβολή) και τους δυο, να ξαναδώσουν το παρών, έστω και ως θεατές, αλλά προς το παρών, είναι αμετάπειστοι…
