Ανάγνωση: Περίπου 70“
Όχι, δεν είναι υπερβολή…
Ειδικά για όσους τον θυμούνται αγωνιζόμενο, κυρίως βέβαια στον Αχιλλέα, αλλά και στο αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα.
Ο Πανίκος Κυριάκου, έχει αφήσει τη δική του σφραγίδα και μάλιστα με το είδος της ανεξίτηλης στο καλαθοσφαιρικό μας στερέωμα, σαν ένας από τους πλέον κορυφαίους σκόρερ που πέρασαν ποτέ από τα γήπεδα μας, όντας ένα απίστευτο ταλέντο, με όλη τη σημασία της λέξης, που κυριολεκτικά προκαλούσε… μόνιμους πονοκεφάλους στον εκάστοτε προσωπικό του αντίπαλο (ή και προπονητή)!
Αλλά επειδή, αυτό δεν έγινε τυχαία, έγινε επειδή ο Πανίκος, ήταν ένα αυθεντικό παράδειγμα σκληρής δουλειάς, μιας και χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι, πριν πάει στη δουλειά, πήγαινε από τα χαράματα (βρέξει, χιονίσει) στην αίθουσα του Γυμνασίου Παλλουριώτισσας, έπαιρνε τη μπάλα και αν έβαζε… 100 τρίποντα, τότε τα αφεντικά και οι συνάδελφοι του, δεν είχαν λόγο να ανησυχούν ότι άργησε να πάει στη δουλειά…
Αυτό βέβαια, αποτελεί μιαν μόνο πτυχή της σκληρής του δουλειάς, μιας και το απόγευμα, το πρόγραμμα περιείχε και την ομαδική προπόνηση!
Ο Τάκης Μιραλλάης, ήταν ο άνθρωπος που τον εμπιστεύθηκε, στην ηλικία των μόλις 16 ετών!
Ήταν ένα παιχνίδι που έγινε στο «θρυλικό»… ανοικτό, με αντίπαλο, τον ενισχυμένο με ξένους, Πεζοπορικό…
Όμως η είσοδος του νεαρού τότε, Πανίκου Κυριάκου, ήταν ένα από τα κύρια στοιχεία, πάνω στα οποία στηρίχθηκε ο Αχιλλέας, για να έφθανε σε μιαν μνημειώδη επιτυχία, καθώς έπαιξε μόνο με Κύπριους!
Μια μεγάλη καριέρα άνοιγε εκείνο το βράδυ, μια καριέρα που έγινε ιστορικό κειμήλιο για την Κυπριακή καλαθόσφαιρα!
Ελάχιστοι θα μπορούσαν να συγκριθούν με τον Πανίκο Κυριάκου, σε όλη την ιστορία του αθλήματος στον τόπο μας…
