📖Περίπου 50“
➡️Μέσω του κειμένου που ακολουθεί, να ξεκαθαρίσω ότι η εικόνα που είδα στην τηλεόραση με τα δυο δακρυσμένα παιδιά, την κρίνω σαν ατυχές γεγονός…
Όπως και τα σχόλια του συναδέλφου επί της περιγραφής της αναμέτρησης ανάμεσα στον Παναθηναϊκό και στην Αρμάνι…
Άθελα τους λοιπόν αυτά τα δυο παιδιά… έπαιξαν (και μάλλον θα συνεχιστεί αυτό) σε πολλά ΜΜΜ, με πολύ πιθανό αποτέλεσμα να διερωτάται κανείς, πως θα ένιωσαν σήμερα που (λογικά), πήγαν στο σχολείο…
Πως μπορεί να τα αντιμετώπισαν οι συμμαθητές τους, τη στιγμή που είναι φυσιολογικό ότι τα παιδιά δεν μπορούν να διαχειριστούν την κατάσταση, όταν βρεθούν στο επίκεντρο (θετικά ή αρνητικά)…
Επειδή λοιπόν έχουμε φθάσει σε μιαν εποχή όπου το διαδίκτυο έχει γεμίσει την κοινωνία με καρκινώματα, αλλά και με… υπερευαίσθητες επιτροπές, έτοιμες να κρίνουν τους πάντες και τα πάντα, ειδικά όσον αφορά θέματα που αφορούν τα ανήλικα παιδιά, η διαχείριση ακόμα και από τους ίδιους τους γονείς τους…
Χωρίς υπερβολή, μοιάζει με προσπάθεια ισορροπίας πάνω σε ένα τεντωμένο σκοινί και από κάτω να υπάρχει ένα ποτάμι γεμάτο από νηστικούς κροκόδειλους!
Προσωπικά δεν μπορώ να γνωρίζω το αν θα υπάρξει συνέχεια σε αυτό το ζήτημα…
Επαναλαμβάνω ότι το περιστατικό το θεωρώ ατυχές γεγονός…
Αλλά μόνο ατυχές, αλλά χυδαίο θεωρώ το αν υπάρξει προσπάθεια, το να… παίξουν κάποιοι με αυτό το περιστατικό για να… πιάσουν κλικς κάποιοι! Μόνο όμως που οι πιθανότητες να μην έχει συμβεί (ή να συμβεί) κάτι τέτοιο, θεωρώ ότι είναι απειροελάχιστες….
Δυστυχώς…
Αναφέρομαι σε κάποια… μέλη των προαναφερθέντων επιτροπών υπερευαισθησίας…🔚
