📖Περίπου 1`
➡Αλλά κόκκαλα τσακίζει!
Κάπως έτσι λέει ένα γνωμικό εκ του θυμόσοφου λαού και ενώ υπάρχει και μια παλιά ιστορία (μύθος ή πραγματικότητα) σύμφωνα με την οποία ένας βασιλιάς ζήτησε από ένα σοφό να πάει στην αγορά και να του φέρει το καλύτερο πράγμα που υπάρχει και ο σοφός του πήρε γλώσσες…
Ο βασιλιάς τον ρώτησε, για ποιο λόγο η γλώσσα είναι το καλύτερο πράγμα που βρήκε και ο σοφός αποκρινόμενος του απάντησε ότι η γλώσσα λέει τα πιο όμορφα λόγια…
Έπειτα ο βασιλιάς ζήτησε από το σοφό να πάει ξανά στην αγορά και να του φέρει το χειρότερο πράγμα που υπάρχει και ο σοφός του πήρε και… άλλες γλώσσες!
Απορημένος ο βασιλιάς, ρώτησε το σοφό, γιατί του έφερε πάλι γλώσσες, αφού ήταν (την πρώτη φορά) το καλύτερο πράγμα που μπορούσε να βρει…
Τότε ο σοφός του αποκρίθηκε ότι από τη γλώσσα… βγαίνουν τα χειρότερα λόγια…
Όποιος κατάλαβε αυτήν την ιστορία, σίγουρα θα αντιλαμβάνεται ότι η ρητορική μίσους είναι το εφαλτήριο μέσω του οποίου, τα πλείστα κακά που υπάρχουν σε αυτόν τον κόσμο, δύσκολα καταπολεμούνται…
Σήμερα λοιπόν, που η διεθνής κοινότητα έχει καθιερώσει τη 18η Ιουνίου σαν τη Διεθνή Ημέρα αντιμετώπισης της ρητορικής μίσους, είναι μια ευκαιρία να σκεφτούμε κάποια πράγματα, γιατί πολλές φορές τυγχάνει να πέφτουμε όλοι σε αυτήν την παγίδα (γιατί περί παγίδας πρόκειται) και να εκφράζουμε μειονεκτικά λόγια για κάποιον συνάνθρωπο μας…
Το δε χειρότερο, είναι ότι πολλές φορές εμπιστευόμαστε κάποιον υποκριτή, που εκμεταλλεύεται την εμπιστοσύνη μας και να κακολογήσουμε κάποιον αθώο, επειδή πιστέψαμε σε αυτά που μας είπε…
Τέλος, το ακόμα πιο χειρότερο, είναι ότι αυτή η ρητορική έχει «μεταφερθεί» και στα… πληκτρολόγια και επομένως, το μίσος που διατυπώνεται μέσω αυτών, είναι η απαρχή του (αδιαμφησβήτητου) γεγονότος ότι το διαδίκτυο έχει γεμίσει την κοινωνία με καρκινώματα, διασπώντας όλο και πιο πολύ την κοινωνία σε όλο και πιο μικρά κομμάτια με το ένα να μισεί το άλλο…
