📖 Περίπου 50“
➡Κατ` αρχήν υπάρχουν δυο δεδομένα…
Σωστό και με το παραπάνω, να αγωνίζονται όλα τα παιδιά στις ομάδες που μετέχουν στις Αναπτυξιακές διοργανώσεις…
Όπως επίσης είναι σωστό να υπάρχουν και κάποιοι ειδικοί κανόνες…
Υπάρχει όμως και αυτό το θέμα με τα μεγάλα σκορ, δηλαδή τις μεγάλες διαφορές…
Ένα ζήτημα που έχει «αγγίξει» αρκετά παιδιά, όμως μόνο από την αρνητική πλευρά…
Έχει «αγγίξει» τα αδύνατα παιδιά, που επιστρέφουν στεναχωρημένα στο σπίτι, μετά από μιαν μεγάλη σε έκταση ήττα της ομάδας τους…
Παράλληλα όμως έχει «αγγίξει» και τα δυνατά παιδιά, γιατί κατά την περαιτέρω εξέλιξη τους, βρήκαν πιο δυνατούς αντιπάλους και τους «κακοφάνηκε» η ήττα (μπορεί και ανάλογης έκτασης με αυτήν, που κέρδιζαν πριν)…
Εννοείται ότι το Αναπτυξιακό, είναι και το δυσκολότερο κομμάτι της ψυχολογικής προσέγγισης του αθλήματος…
Γιατί το κάθε παιδί, είναι και ένας διαφορετικός κόσμος, απόρροια της ανατροφής ή και απόρροια προβληματικής ανατροφής, που βεβαίως και δεν μπορεί να ελέγξει ένα παιδί…
Όλα αυτά, μοιραία μεταφέρονται στην προπόνηση, στο παιχνίδι, επηρεάζοντας την ομαδικότητα…
Ωστόσο, υπάρχει ένας κανόνας που αν και εφόσον εφαρμοσθεί (και εύκολα μπορεί να γίνει), αν μη τι άλλο, θα οπλίσει με αυτοπεποίθηση όλα τα παιδιά, τα «δυνατά και τα αδύνατα»!
Να σταματά να δείχνει το σκορ ο πίνακας, όταν η διαφορά ξεπερνά τους 20 πόντους!
Θα είναι κάτι, που θα «απελευθερώσει» όλα τα παιδιά, αλλά και τους προπονητές μαζί, μιας και θα μπορούν να μεταφέρουν πιο εύκολα αυτά που θέλουν προς τα παιδιά τους!
Εννοείται ότι, επίσης εύκολα μπορούν να διαμορφωθούν και οι σχετικές καταστατικές πρόνοιες σε περιπτώσεις ισοβαθμιών…
