📖Περίπου 50“
➡️Δώστε ιδιαίτερη σημασία στα δυο υστερόγραφα…
Έχουμε φθάσει (απ)αισίως στην εποχή, όπου τα πάντα παρεξηγούνται και που το διαδίκτυο έχει γεμίσει την κοινωνία με καρκινώματα…
Προσφέροντας την ευχέρεια σε ένστικτα να αναδυθούν από το βούρκο της αβύσσου με σκοπό να λερώσουν ότι λευκό και αυθεντικό έχει απομείνει…
Πάντα (απ)αισίως, ένα από τα πολλά που έχει παρεξηγηθεί είναι και το αυθεντικό δάκρυ, καθώς δεν είναι οι αδύνατοι αυτοί που δεν θα διστάσουν να κλάψουν ακόμα και απέναντι στο χειρότερο τους εχθρό, τη στιγμή που κάποιοι άλλοι κλαίγονται (χωρίς να κλαίνε) απέναντι σε αυτούς που κάποια στιγμή θα προσπαθήσουν να χειραγωγήσουν…
Όλα αυτά τη στιγμή που ο τοξικός είναι αυτός που κλαίγεται, είναι ο τοξικός που θέλει να σε χειραγωγήσει…
Κάπου εδώ είναι που αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση για τον τοξικό…
Αυτοί που θα αντιληφθούν ότι όπως σε κατηγορεί εσένα, «αύριο» θα τους κατηγορήσει και τους ίδιους…
Αυτοί που πίστεψαν στα μάτια τους, βλέποντας τα έργα σου…
Θα είναι αυτοί που θα μείνουν δίπλα σου και αυτοί, δεν θα συνθέτουν την ποσότητα…
Αλλά την ποιότητα!
Κάπως έτσι, ο τοξικός θα απομείνει μόνος με ένα συνονθύλευμα ποσότητας, με το ένα μέρος να μην έχει να κερδίσει τίποτα ουσιώδες από το άλλο…
*️⃣Εκτός αυτών, ο τοξικός (που είναι και υποκριτής) τα δακτυλικά του αποτυπώματα κατά κανόνα δεν τα αφήνει από αυτά που κάνει, αλλά από αυτά που δεν κάνει…
*️⃣Είναι ο τοξικός αυτός που όταν καταλάβει ότι δεν μπορεί να σε ελέγξει, θα προσπαθήσει να ελέγξει την εικόνα των άλλων για εσένα…
