📖Περίπου 45“
➡️Χρειάζεται ενσυναίσθηση για να αντιληφθεί κανείς το νόημα του εκ Κυρίου λόγου, ότι θα στέλνει Αγγέλους ανάμεσα μας…
Ενσυναίσθηση που μπορεί να την αισθανθεί κανείς, στο αντάμωμα, έστω και με έναν εξ αυτών…
Έναν Μικρό Ήρωα…
Μικρό, στο δέμας και μόνο, τιτάνα στην καρδιά και στην ψυχή, που όσα και να μας διδάξει δεν θα είναι αρκετά, γιατί είναι και τόσα άλλα που ίσως για δικούς του λόγους θα ήθελε να κρατά…
Ένας άνθρωπος με ενσυναίσθηση, ένας γονιός που βιώνει το να βλέπει το παιδί του σε κάποιο νοσοκομείο, αντί σε έναν παιδότοπο, νιώθει οίκτο, νιώθει αδικία, νιώθει λύπη…
Δεν μπορεί να αδικηθεί κανείς από αυτούς τους γονιούς και πόσο μάλλον δεν μπορεί κανείς (μας) να κρίνει…
Θα ήταν τόσο ανώριμο!
Κάποια από εκείνα τα παιδιά σηκώθηκαν και πέρασαν την πόρτα της εξόδου από το νοσοκομείο…
Κάποια άλλα, τα πέρασαν από την ίδια πόρτα…
Αυτό το γιατί, είναι υπεράνω της δύναμης αυτών των Μικρών Ηρώων και βεβαίως, των δικών μας…
Μόνο Ο Ένας ξέρει το γιατί… γιατί τίποτα δεν γίνεται τυχαία!
Από το πιο παραμικρό κούνημα ενός κόκκου άμμου, ως τη διατάραξη ολάκερου του σύμπαντος!
Όμως χρειάζεται ενσυναίσθηση για να αντιληφθεί κανείς τι λαμβάνει από τον Μικρό Ήρωα που βρίσκεται στο κρεβάτι…
Γιατί κάπως έτσι είναι που μπορεί να περιγράψει κανείς τη δύναμη των Μικρών Ηρώων!
Αλλά το πόσα μπορεί να μας προσφέρει, μόνο Αυτός που έστειλε αυτούς τους Αγγέλους ανάμεσα μας ξέρει…
