📖 Περίπου 50“
Σε μιαν πρόσφατη συζήτηση που είχα με τον Γιάννη Πέππο, είχε πει κάτι πολύ σημαντικό και άλλωστε όσοι τον γνωρίζουν, έχουν να λένε για την ευφράδεια λόγου που πάντα τον χαρακτήριζε…
«Έχω τελέσει σαν προπονητής στην Κυπριακή καλαθόσφαιρα και αν μη τι άλλο, κάτι έχω κάνει και εγώ για να κτισθεί αυτό το οικοδόμημα»…
Λίγες λέξεις, αλλά μια μεγάλη αλήθεια και όντως, η αλήθεια δεν χρειάζεται και πολλές λέξεις…
Ωστόσο, στην ερώτηση για το τι θα προτιμούσε σαν ένα μικρό προσωπικό αφιέρωμα προς τον ίδιο από την ιστοσελίδα, ένα αστείο περιστατικό ή μιαν συγκινητική ανάμνηση, χωρίς περιστροφή, προτίμησε το δεύτερο!
Με την επισήμανση όμως ότι το όνομα του ανθρώπου που μου είχε πει κάτι κάποτε για το Γιάννη Πέππο, δεν θα ήθελε να αποκαλυφθεί, το όλο περιεχόμενο, είναι πάλι λίγες λέξεις που αρκούν για να περικλείσουν μια μεγάλη αλήθεια:
-Ο Γιάννης είναι ένα μεγάλο παιδί!
Αυτό και μόνο λοιπόν…
Είναι μια μεγάλη αλήθεια…
Αυθόρμητος, ενθουσιώδης, αυθεντικός στα συν και στα πλην του, αυτό που χαρακτήριζε και χαρακτηρίζει πάντα, έναν άνθρωπο που έχει αφήσει τη δική του τζίφρα στο καλαθοσφαιρικό μας στερέωμα, ήταν ακριβώς αυτό!
Σε όλη του την πορεία και όχι μόνο την καλαθοσφαιρική, ο Γιάννης Πέππος, ήταν, είναι και παραμένει ένα μεγάλο παιδί και αυτό πραγματικά δεν είναι καθόλου εύκολο σε έναν τέτοιον κόσμο…
*Όσο για το αστείο περιστατικό, κάποια στιγμή ο Γιάννης Πέππος θα μάθει ποιος ήταν εκείνος που του είχε κάνει μια μεγάλη, πλην όμως αθώα πλάκα στο Νταρουβάρ της Κροατίας, το Μάη του 2001…
