Μια πιπίλα…
Εγκαταλειμμένη άρον άρον, από κάποια τρομαγμένη μητέρα και πατέρα, που πήραν το βρέφος τους στο γήπεδο, αλλά που επιβαλλόταν να τρέξουν και να φύγουν…
Την αντιλήφθηκα εκεί στα επίσημα (μετά που καταλάγιασε η κατάσταση) και σκέφτηκα ότι θα ήταν μια καλή… άκρη που θα μπορούσα να βρω στο δικό μου το μυαλό, για τα όσα ζήσαμε σήμερα σε μια διοργάνωση, που ο κόσμος περίμενε ότι θα ήταν μια γιορτή…
Μια πιπίλα…
Ελπίζω να μην είναι η εκατοντάδες φορές αναμασημένη, όσον αφορά το ερώτημα, ποιος θα πληρώσει και πάλι τη νύφη…
Ποιος θα είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος της υπόθεσης…
Να ελπίσω ότι δεν θα είναι το ίδιο το άθλημα ο φταίχτης;
Να ελπίσω;
Ή θα μου πείτε ότι και αυτό, δεν είναι κάτι παραπάνω από μιαν αναμασημένη πιπίλα…
*Λυπάμαι για την ταλαιπωρία που υπέστησαν οι αθλητές των δυο ομάδων, τα όργανα της τάξης (αστυνομία και ασφάλεια γηπέδου) και κυρίως, όσοι τραυματίστηκαν…
*Λυπάμαι για τους γονείς του βρέφους, αλλά και τους ευχαριστώ για την ιδέα που μου έδωσαν, χάριν στην εγκαταλειμμένη πιπίλα…
*Αλλά, κάποια στιγμή πρέπει επιτέλους να (παρα)δεχθούμε ότι σε κάποια πράγματα, ακόμα, είμαστε σε στάδιο… πιπίλας!
