📖Περίπου 50“ / 📺Θέαση: 4`55“
➡️ Όσο θα υπάρχει αυτή η ιστοσελίδα, η στήριξη της προς τους Μικρούς Ήρωες θα είναι δεδομένη και οι Μικροί Ήρωες κυκλοφορούν ανάμεσα μας σε όλη την Οικουμένη…
Είναι λοιπόν ανείπωτη η χαρά του να βλέπεις ένα παιδί να χτυπάει το καμπανάκι της νίκης!
Είναι όμως ανείπωτη η θλίψη για ένα άλλο παιδί που δεν κατάφερε να χτυπήσει το καμπανάκι και στο (επίγειο) τέλος κάποιος να χτυπήσει την καμπάνα…
Είναι χαρά να βλέπεις εκείνο το παιδί να διασχίζει το διάδρομο για να φθάσει εκεί που κρεμάστηκε το καμπανάκι…
Είναι όμως λύπη να βλέπεις ένα άλλο παιδί να το μεταφέρουν από τον ίδιο διάδρομο…
Αυτή είναι η διαφορά!
Γιατί πέραν από την πιο αγνή ομοιότητα, ότι όλα είναι παιδιά, είναι δικά μας παιδιά, όλα αυτά τα παιδιά φοράνε και ένα σκουφάκι…
Ένα σκουφάκι που ο κάθε λογικός άνθρωπος θα προτιμούσε να του κοπεί το χέρι, έστω και να το αγγίξει, έστω και από αστείο…
Τραγικά αστείος θα είναι ο οποιοσδήποτε που έστω και θα σκεφτεί κάτι τέτοιο!
Άραγε πόση δύναμη είναι που συμβολίζει αυτό το σκουφάκι;
Είναι τόση η δύναμη που κανείς δεν μπορεί να μετρήσει με κανέναν τρόπο, μια δύναμη που όντας άυλη, δεν περιγράφεται…
Δεν περιγράφεται!
Είναι η δύναμη των Μικρών αυτών Ηρώων, των μικρών στο δέμας, των Τιτάνων στη ψυχή…
Άραγε πόση δύναμη να βλέπεις ένα ημερολόγιο που μόνο εξωτερικά αλλάζει η ημερομηνία του…
Γιατί για αυτούς τους Μικρούς Ήρωες η ημερομηνία παραμένει αμετάβλητη…
«Αφιερωμένο σε όλους τους μικρούς και μεγάλους ήρωες. Να κρατάτε γερά»!
Όχι άλλα σχόλια, γιατί αυτό το παρακάτω τραγούδι τα λέει όλα:
