📖Περίπου 55“
➡️Στην είσοδο της αίθουσας του Γυμνασίου Παλλουριώτισσας, εκεί δεξιά πριν την καντίνα, υπάρχουν κάτι φωτογραφίες…
Στις οποίες εικονίζονται δυο και τρεις γενιές του Αχιλλέα.
Κάποτε αυτή η ιστοσελίδα είχε γράψει χαρακτηριστικά:
Είσοδος στην ιστορία!
Έτσι είναι και δεν είναι κάτι άλλο.
Όμως πριν από λίγες μέρες, σε αυτήν την αίθουσα διαδραματίστηκε μια στιγμή από αυτές που μάθαμε να τις προσπερνάμε.
Άρα, που χρειάζονται κάτι παραπάνω από συναίσθηση για να αντιληφθεί κανείς τη λαμπρότητά τους.
Ήταν μια στιγμή που σχετίζεται άμεσα με την είσοδο σε αυτήν την αίθουσα.
Η οποία αφορούσε την είσοδο δυο ιστορικών μορφών της Κυπριακής καλαθόσφαιρας.
Του Ανδρέα Κυπριανού και του Άθου Γαβριήλ, που είχαν πάει εκεί για να δουν τον Κεραυνό να αγωνίζεται σε φιλικό απέναντι στον Αχιλλέα!
Αντιπάλων μεν του Αχιλλέα στα «πεδία των μαχών», αλλά την ιστορία μαζί την έγραψαν, την παρέδωσαν και είναι χρέος μας να είμαστε υπερήφανοι που την κληρονομήσαμε!
Τι ήταν λοιπόν αυτό που άκουσαν οι δυο αυτές μορφές;
«Αυτοί οι άνθρωποι, έγραψαν ιστορία για αυτό το άθλημα και σε αυτό το γήπεδο, είναι ευπρόσδεκτοι»!
Δεν έχει σημασία ποιος το είπε αυτό.
Σημασία έχει ότι οι αξίες εκτιμώνται.
Γιατί σε αυτόν το χώρο υπάρχει ένας ακόμα Ανδρέας και άλλος ένας και ούτω καθεξής.
Όπως ακριβώς το ίδιο ισχύει και για τον Άθω.
Άρα οι ανάλογες υποδοχές για αυτούς, είναι αυτονόητες σε όλα τα γήπεδα!
Γιατί είναι μέσα σε αυτά που (και) ο Ανδρέας (και) ο Άθως έγραψαν αυτήν την όμορφη ιστορία.
Αγαπητέ Άθω…
Μου έστειλες ένα μήνυμα.
Μετά μου εξιστόρησες το περιστατικό.
Εγώ δεν σου είπα τι θα έκανα.
Αλλά έκανα αυτό που μόλις διάβασες και εσύ!
Γιατί είναι χρέος μου!
