📖Περίπου 1`10“ / 🎦Θέαση: 0`35″
🎦Κάτω από το ακόλουθο κείμενο, προβάλλεται μαγνητοσκόπιο, διάρκειας 35 δευτερολέπτων, για το οποίο όσοι ενοχλούνται, συστήνεται να μην το παρακολουθήσουν…
➡️6 Μαρτίου σήμερα, ημέρα κατά της σχολικής βίας και εκφοβισμού…
Αν και δεν έχω βρει κάποιον συσχετισμό, εν τούτοις η παρακάτω συγκλονιστική ιστορία, είχε ως θύμα ένα παιδί και μια μάνα και συνέβη σαν σήμερα, πριν από 45 χρόνια…
Όταν λοιπόν ένας αδίστακτος δολοφόνος, σκοτώνει ένα νεαρό παιδί, είναι σαν να έχει σκοτώσει και τους γονείς του…
Στην περίπτωση της Marianne Bachmeier όμως, το τρίτο της παιδί, η Άννα, μεγάλωνε μονάχα από τα χέρια της μητέρας της, η οποία από την παιδική της ηλικία βασανιζόταν από τα προβλήματα που είχε προκαλέσει ο γάμος και μετά ο χωρισμός των γονιών της…
Μια μέρα λοιπόν και συγκεκριμένα, στις 05/05/1980, η μικρή (8 ετών) Άννα έφυγε από το σχολείο, λόγω μιας διαφωνίας με τη μητέρα της και ο γείτονας τους, ο Klaus Grabowski, με πρόσχημα να παίξει με τις γάτες του το μικρό κοριτσάκι, το κάλεσε στο χώρο του και αφού πρώτα το βίασε, έπειτα το στραγγάλισε…
Η υπόθεση, είχε συγκλονίσει την τότε Δυτική Γερμανία, για το αρρωστημένο αυτό έγκλημα που είχε συμβεί στη δυτική περιφέρεια του Lubeck.
Σαν σήμερα λοιπόν, πριν από 45 χρόνια (6 Μαρτίου 1981) και κατά τη διάρκεια της δίκης, κατά τις 10:00, η Marianne Bachmeier, εισήλθε στη δικαστική αίθουσα και οπλισμένη με ένα πιστόλι «Beretta 70», άρχισε να πυροβολεί τον δολοφόνο του σπλάχνου της, ο οποίος απεβίωσε σχεδόν ακαριαία, καθώς τον πέτυχαν οι έξι από τις επτά σφαίρες που τον σημάδεψαν…
Το ύφος με το οποίο κοίταζε το φονιά, αμέσως μετά τους πυροβολισμούς (και όταν οι δικηγόροι της έπιασαν το χέρι), ήταν τόσο χαρακτηριστικό…
Απόλυτα χαρακτηριστικό!
Ήταν για την ίδια, μια σταλιά λύτρωσης…
Αλλά, ποια λύτρωση;
Μια σταλιά απόδοσης δικαιοσύνης, όσο και αν για την ίδια η μόνη δικαιοσύνη, ήταν να έλθει πίσω η κόρη της…
Αλλά, πως να έλθει, άρα ποια δικαιοσύνη;
Η υπόθεση, είχε συγκλονίσει την κοινή γνώμη, τη στιγμή που η Marianne Bachmeier, έγινε δέκτης αμέτρητων μηνυμάτων συμπαράστασης από τον απλό κόσμο και όχι μόνο από τη Δυτικογερμανική κοινωνία…
Η Marianne Bachmeier απεβίωσε στις 17/09/1996 σε ηλικία μόλις 46 ετών λόγω καρκίνου στο πάγκρεας…
Όμως η ζωή της είχε σταματήσει στις 5 Μαΐου του 1980, γιατί όταν δολοφόνησε τον φονιά του σπλάχνου της, το έπραξε γιατί, ήταν σαν να αυτός, είχε σκοτώσει την ίδια…
Η Marianne Bachmeier, αναπαύεται μαζί με την κόρη της στο κοιμητήριο του Lubeck, όπως φαίνεται στην κεντρική φωτογραφία του κειμένου…
🎦Πιο κάτω, μπορείτε να ένα χαρακτηριστικό μαγνητοσκόπιο, όταν η χαροκαμένη μητέρα, πήρε το νόμο στα χέρια της…
