📖Περίπου 40“
➡️«Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ, Γιώργο Θυρώτο αρχηγέ»…
Ίσως να πρόκειται για το πιο ανθρώπινο, άρα και εύστοχο σύνθημα που ακούστηκε ποτέ στα καλαθοσφαιρικά μας γήπεδα, εμπνευσμένο και τραγουδημένο από την κερκίδα της ΑΕΛ, της ομάδας που δόξασε και δοξάστηκε ο Γιώργος Θυρώτος…
Ο εκ των Πατριαρχών της Κυπριακής καλαθόσφαιρας, του οποίου η ξαφνική και πρόωρη αναχώρηση για Τα Επουράνια, είχε επισκιάσει τα πάντα επί της αθλητικής (και όχι μόνο της καλαθοσφαιρικής) επικαιρότητας του τόπου μας, εκείνο το πρωινό της 8ης Ιανουαρίου του 2002…
Από τότε συμπληρώνονται σήμερα 24 χρόνια, με το Γιώργο Θυρώτο να φεύγει τόσο νωρίς, στα 48 του, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένεια, στους φίλους, στους ανθρώπους που τον γνώρισαν και τον εκτίμησαν!
Τον εκτίμησαν, γιατί ο Γιώργος Θυρώτος δεν ήταν τους ανθρώπους εκείνους που δεν ψιθύριζε, αλλά φώναζε…
Δεν ήταν από τους ανθρώπους που μιλούσε για τον άλλον, αλλά στον άλλον…
Ήταν αυτός ο αυθεντικός άνθρωπος, τόσο γνήσιος όσο και το ταλέντο του, ένα ταλέντο τόσο σπάνιο, μόνο όμως που η αυθεντικότητα του δεν επέτρεψε στη «διπλωματία» να εισχωρήσει στην ιδιοσυγκρασία του και για το λόγο αυτό, τα στενά όρια της Κύπρου, δεν τον χώραγαν μεν, αλλά επειδή δεν ήταν διπλωμάτης, έμεινε σε αυτά ως το τέλος…
