📖Περίπου 1`
➡Έντονος όπως αναμενόταν ήταν ο απόηχος που ξεσηκώθηκε μετά τη χθεσινή ανακοίνωση του Κεραυνού, για την εδώ και πλέον του ενός μηνός πια, παράνομη κράτηση του Ανδρέα, του Άκη, των συζύγων τους και ενός ακόμη συμπατριώτη μας, στην ίδια μας την πατρίδα, υπό το ούτω καλούμενο ψευδοκράτος, υπό τις δυνάμεις κατοχής…
Είμαι λοιπόν ο Ανδρέας, είμαι ο Άκης, είμαι και οι πέντε μαζί, γιατί έτσι είναι που νιώθει ο κάθε Κύπριος πολίτης, λόγω της νέας Τουρκικής πρόκλησης, της αδιαλλαξίας ενός σοβινιστικού καθεστώτος που κυβερνά τη συγκεκριμένη χώρα, που ειδικά όσον αφορά το θέμα παράνομης κατοχής της μισής μας πατρίδας, όσο και αν προσπαθεί να «καθαρίζει» την εικόνα του προς το εξωτερικό, τη μισή Κύπρο, την κρατά αλυσοδεμένη και θα την κρατά όσο οι δυνάμεις στήριξης προς αυτό το καθεστώς, του χαϊδεύουν τα αυτιά…
Διότι αν είχαμε την στρατιωτική δύναμη (και το γεωγραφικό μέγεθος) για να τους ανασηκώσουμε, θα το πράτταμε ή μάλλον δεν θα τολμούσαν την απόβαση στο Πέντε Μίλι στις 20 Ιουλίου του 1974…
Είμαι λοιπόν ο Ανδρέας, είμαι ο Άκης, είμαι και οι πέντε μαζί, είμαι ο Κύπριος πολίτης με συναίσθηση, αλλά κυρίως με ενσυναίσθηση, που μπορεί η (πρόσκαιρη ή και φαινομενική) ευμάρεια να με παρασέρνει στην καλοπέραση, αλλά να που έρχονται αυτές οι προκλήσεις για να μου ρίχνουν «γροθιά στο στομάχι» και ευτυχώς για να με υπενθυμίζει και δυστυχώς, για το τι είναι αυτό που μου θυμίζει…
Είμαι ο Ανδρέας, είμαι ο Άκης, είμαι και οι πέντε μαζί, είμαι άνθρωπος της καλαθόσφαιρας και του Κεραυνού, που χθες (και ως αναμενόμενο) ένωσε τα πλήθη, μας θύμισε, μας «θύμωσε», αλλά που έπρεπε…
Έπρεπε γιατί η υπομονή έγινε «πούζα»!
Έπρεπε η πούζα να γίνει κραυγή, ουρλιαχτό, διαμαρτυρία…
Γιατί είμαι ο Ανδρέας, είμαι ο Άκης, είμαι και οι πέντε μαζί και με κρατάνε αιχμάλωτο στο ίδιο μου το σπίτι!!!
