📖Περίπου 50“
➡Τον Ιούλιο του ’74 έβλεπα έναν βύσσινο ουρανό και έτρεχα με τη γιαγιά μου για να γλυτώσουμε…
4 ετών τότε…
Τώρα στα 55, είμαι ένας απλός πολίτης αυτού του κόσμου…
Πόλεμοι, μίσος, αδικία και στη σκέψη μου να στριφογυρίζει το γνωμικό του Θουκυδίδη που είπε ότι το συμφέρον δεν μπορεί να συνυπάρχει με το δίκιο…
Πόσο διαχρονικός και αυτός ο Αρχαίος Έλληνας που σαφώς εννοούσε ότι, συμφέρον ίσον άδικο!
Ρωσία με Ουκρανία, ένα μέτωπο ανοικτό, όπως και άλλα ανά την Οικουμένη και τώρα, Ισραήλ με Ιράν…
Και εγώ, ένας απλός πολίτης αυτού του κόσμου να βλέπω στο κινητό μου, μικρά βιντεάκια (εγώ τα αποκαλώ μαγνητοσκόπια, καθότι Έλλην Κύπριος) και κάποιους, που τους… πιάνει η κάμερα να απολαμβάνουν το… θέαμα!
Τι ακριβώς βλέπουν;
Ότι βλέπω και εγώ άραγε;
Αλλά, άλλα τα μάτια του λαγού και άλλα της κουκουβάγιας…
Τι λοιπόν (δεν) βλέπω εγώ;
Δεν είναι… πεφταστέρια!
Είναι πύραυλοι που στοχεύουν σε ανθρώπους!
Δεν είναι θέαμα και όποιος το νομίζει αυτό, έχει θέμα…
Τεράστιο θέμα, τόσο που αρκεί για να στείλει τον… ψυχίατρο του σε… ψυχίατρο!
Είναι πυραύλους που βλέπουμε…
Πύραυλοι που ακολουθούν και την αντίθετη πορεία και επίσης στοχεύουν σε ανθρώπους!
Δεν είναι θέαμα αυτό που βλέπουμε, αυτό που συμβαίνει…
Είναι πό-λε-μος!!!
Ανησυχώ… Α-νη-συ-χώ!!!
Έχω φίλους και στις δυο χώρες, όπως και στη Ρωσία, όπως και στην Ουκρανία…
Αλλά δεν είναι μόνο για αυτούς που ανησυχώ…
Ανησυχώ και για μένα και πιο πολύ για μιαν μικρή πατρίδα, πλην όμως μοιρασμένη…
Ειρήνη τώρα γ@μώ το στανιό σας!!!
