📖Περίπου 1`
➡Ένα κείμενο Ολυμπιακών αισθημάτων…
Μεγάλωσα και ζω στην Κύπρο…
Μακριά από την Ελλάδα, μακριά από το Καραϊσκάκη…
Αλλά στη Μεγαλόνησο είναι περισσότεροι εκείνοι που γνωρίζουν ότι είμαι Ολυμπιακός παρά αυτοί που γνωρίζουν το ονοματεπώνυμο μου…
Επειδή λοιπόν οι κοινωνικές ανάγκες με κρατάνε στην Κύπρο, δυστυχώς δεν έχω την ευκαιρία να είμαι κάθε δεύτερη Κυριακή στου Καραϊσκάκη και επίσης κάθε δεύτερη Κυριακή, όπου αλλού χρειαστεί για να βιώνω από κοντά την Ολυμπιακή ψυχή…
Ευτυχώς όμως που μου την έστειλε Ο Θεός για να βιώνω το συναίσθημα και αναπτύσσοντας μιαν ενσυναίσθηση να είμαι εκεί!
Αλλά αυτήν την Κυριακή θα είμαι στου Καραϊσκάκη για να γιορτάσω και εγώ…
Βλέποντας τον Ολυμπιακό να γιορτάζει στιγμές σαν αυτήν που έρχεται σε λίγες ώρες και που τον έκαναν Θρύλο, στιγμές που έκαναν Ολυμπιακές εκατομμύρια ψυχών, καημό και τραγούδι, χαρά και λύπη, ακόμα και… αιτία διαζυγίων!
Τον Ολυμπιακό δεν τον μαθαίνεις έτσι απλά!
Τον Ολυμπιακό δεν τον τιμάς έτσι απλά, φορώντας τη φανέλα την κόκκινη και λευκή με το σύμβολο του Δαφνοστεφανωμένου!
Τον Ολυμπιακό δεν τον καμαρώνεις έτσι απλά…
Χίλια και άλλα τόσα δεν και έτσι απλά…
Έτσι απλά δεν αρκούν!
Τον Ολυμπιακό τον ανακαλύπτεις!!!
Γιατί είναι όλα αυτά μαζί που ενώνονται εντός της ιδέας και που μια δήλωση του αείμνηστου Νίκου Γουλανδρή, τα είπε όλα:
-Δεν με στεναχωρεί ότι μια μέρα θα πεθάνω.
Με στεναχωρεί αφάνταστα ότι δεν θα μπορώ να βλέπω τον αγαπημένο μου Ολυμπιακό!
Αυτός είναι και ο λόγος της φωτογραφικής ανάμιξης, με το Νίκο Γουλανδρή, να κοιτάει το Καραϊσκάκη και τον αγαπημένο του Ολυμπιακό…
Δήλωση απόλυτης προσήλωσης στον Ολυμπιακό!
Δήλωση την οποία ο κάθε Ολυμπιακός μπορεί να την ανακαλύψει (να την αισθανθεί) και μέσα από το συναίσθημα θα ανακαλύψει τον Ολυμπιακό!
Σήμερα θα βλέπει και θα χαρεί και πάλι τον αγαπημένο του Ολυμπιακό, ο Νίκος Γουλανδρής…
Όπως και οι 21 της Θύρας 7!
Όπως και τόσοι άλλοι, που δεν τους βλέπουμε ανάμεσα μας…
Σε λίγο θα πάω στου Καραϊσκάκη…
