📖 Περίπου 30“
➡Μια βόλτα σε μια φτωχή γειτονιά, αρκεί για να δει κανείς τα παιδιά του δρόμου…
Μπορεί κάποια από αυτά, να… αρνούνται να προσαρμοσθούν στα δεδομένα της νέας εποχής και να κλείνονται στα δωμάτια τους… κλειδώνοντας ταυτόχρονα τον εαυτό τους, απέναντι από μιαν οθόνη, υπάρχουν όμως και αυτά που είναι αναγκασμένα να βρίσκονται στο δρόμο, επειδή οι γονείς τους, δεν έχουν τη δυνατότητα για να τους αγοράσουν… οθόνες ή –το πιο τραγικό- να μην έχουν γονείς…
Σήμερα λοιπόν η ανθρωπότητα «τιμά» τα παιδιά του δρόμου, με την καθιέρωση της 12ης Απριλίου, ως τη μέρα για τα παιδιά του δρόμου…
Ωστόσο τα εισαγωγικά για τη συγκεκριμένη λέξη (τιμή), θα υπάρχουν, δηλαδή θα επιβάλλονται, όσο ακόμα υπάρχουν παιδιά του δρόμου…
Αλλά όπως βλέπω την κοινωνία, μηδαμινές είναι οι ελπίδες που τρέφω, ότι θα ανατείλει η μέρα όπου οι δρόμοι θα γεμίζουν με παιδικές χαρούμενες φωνές, παρά με ένα βουβό παράπονο ή και βουβό κλάμα (μυριάδες φορές πιο αυθεντικό, από το σπαρακτικό) αυτών των αδικημένων παιδιών…
