📖Περίπου 45“
➡️Σάλπαρε για το ταξίδι που οδηγεί στο διηνεκές ο Κώτσιος…
Κατά κόσμον Κώτσιος, ο Κωνσταντίνος Λαζαρίδης.
Μια γνώριμη φυσιογνωμία στις εκάστοτε αναμετρήσεις της αγαπημένης του ΕΝΑΔ, που όμως πρόλαβε και του πρόσφερε τρεις χαρές, τις τελευταίες που απόλαυσε ο Κώτσιος λίγο πριν πει…
Όρτσα τα πανιά!
Τον Κώτσιο, τον έβλεπα κάθε που πήγαινα στο γήπεδο για να περιγράψω κάποιαν αναμέτρηση της ΕΝΑΔ…
Η οποία πράττοντας το αυτονόητο, τον τίμησε με μιαν σπαρακτική ανάρτηση, όπως το ίδιο σπαρακτική ήταν και η ανάρτηση του Μάριου Αργυρού…
Τη στιγμή λοιπόν που η ΕΝΑΔ θα καταθέσει το δικό της στεφάνι κατά την Εξόδιο Ακολουθία, αν και προσωπικά δεν θυμάμαι να είχα μιλήσει ποτέ με τον Κώτσιο, τώρα που έφυγε από τα επίγεια, θα γράψω το ήμαρτον μου:
Όταν λοιπόν βλέπω κάποιους ανθρώπους σαν τον Κώτσιο, νιώθω να με κυνηγάνε Ερινύες!
Ερινύες μιας αγνώστου προελεύσεως, αφορμής ή και αιτίας…
Αλλά σε αυτό το βασανιστικό ερώτημα, έρχεται στη σκέψη μου η ρήση Του Θεανθρώπου, που μας είπε ότι θα στέλνει Αγγέλους χωρίς φτερά ανάμεσα μας…
Άρα σε εμάς εναπόκειται να εκτιμάμε την παρουσία τους, σε εμάς εναπόκειται να αισθανθούμε την απουσία τους, όταν θα φθάσει η ώρα εκπλήρωσης της αποστολής τους…
Έφθασε λοιπόν και η ώρα του Κώτσιου και είμαι σίγουρος ότι εκεί που ο ίδιος θα φθάσει, θα του τύχει υποδοχή με ύμνους…
Γιατί μόνο εκεί είναι σίγουρο ότι ξέρουν να εκτιμάνε…
Μόνο εκεί!🔚
