📖Περίπου 40“
➡️Πριν από λίγο καιρό είχα γράψει ότι…
Από τότε που γνώρισα τη σαύρα κατάλαβα ότι ο λύκος ήταν αρνάκι…
Διότι η σαύρα έχει την ικανότητα να τρυπώνει και λόγω μεγέθους αλλά και ευελιξίας…
Άρα ο λύκος ωχριά μπροστά της και ενώ από τον απροκάλυπτο λύκο μπορείς να λάβεις τις απαραίτητες προφυλάξεις και επομένως παύεις να τον φοβάσαι λες και πρόκειται για αρνάκι…
Έλα όμως που είναι η σαύρα που κάνει το λύκο να μοιάζει σαν αρνάκι;
Γιατί όμως;
Επειδή η σαύρα είναι ο υποκριτής και αν αυτός που χάρισε εμπιστοσύνη είναι ο τελευταίος που μαθαίνει τον υποκριτή, πιο κάτω παραθέτω έναν τρόπο για να μην είσαι (εσύ ο αναγνώστης) ο τελευταίος, πέραν του ότι μπορεί να γλυτώσεις και άλλον κόσμο!
Ο καλός και ο κακός, εμφανίζονται μέσα από τις πράξεις τους…
Δηλαδή από αυτά που κάνουν!
Ενώ ο υποκριτής εμφανίζεται από αυτά που δεν κάνει!
Τι εννοώ;
Αν για παράδειγμα βρεθείς στην άκρη του γκρεμού, ο καλός θα τρέξει να σε σώσει (πράξη).
Ο κακός θα τρέξει για να σε σπρώξει (πράξη).
Ο υποκριτής και στις δυο περιπτώσεις, θα παρακολουθεί…
Αν σε γλυτώσει ο καλός, ο υποκριτής τάχατες θα χαρεί…
Αν σε σπρώξει ο κακός, ο υποκριτής πραγματικά θα χαρεί…
Επαναλαμβάνεται:
Ο υποκριτής εμφανίζεται από αυτά που δεν κάνει!
