Ανάγνωση: Περίπου 40“
«Επειδή ο δίπλα μου, χειροκροτεί την προσπάθεια ενός παιδιού που δεν είναι το δικό του, να χειροκροτήσω και εγώ, για να μην… δουν ότι δεν χειροκροτώ»!
Κάπως έτσι, πάει η… ιστορία στον κόσμο του Αναπτυξιακού, ένας πραγματικά απίστευτα «βαθύς» κόσμος, καθώς σε αυτόν, εκτός των προπονητών και των παραγόντων της κάθε ομάδας, υπάρχουν και οι γονείς, διαφορετικών νοοτροπιών, διαφορετικών πνευματικών, οικονομικών και δημοσίων σχέσεων, επιπέδων και πόσο μάλλον τα ίδια τα παιδιά…
Γιατί το κάθε παιδί, είναι και ένας διαφορετικός (ολόκληρος) κόσμος!
Όχι να μην δίνετε σημασία στο… χειροκρότημα του διπλανού σας, χειροκροτήστε και εσείς, νιώθοντας ότι αυτό είναι το σωστό!
Δίνετε σημασία, στο διπλανό σας, αν δεν συμπεριφερθεί σωστά και σε παιδί της αντίπαλης ομάδας, γιατί όλα τα παιδιά (και των δυο ομάδων), είναι συμπαίκτες και παιδιά όλων μας!
Ναι, δεν… προσγειώθηκα από κάποιο… παράλληλο σύμπαν, για να μη γνωρίζω ότι είναι τόσοι πολλοί οι λόγοι, για τους οποίους ένα παιδί μπορεί να μην συμπεριφερθεί σωστά (λόγω βασικά των αιτιών που προαναφέρω στη 2η παράγραφο), τη στιγμή που υπάρχουν και προπονητές ή και παράγοντας που δύναται να «ξεφύγουν»…
Κάποια στιγμή λοιπόν, όλοι μαζί (κάθε λογής αρμόδιοι και γονείς), πρέπει να «αγκαλιάσουν» με προβληματισμό το όλο αυτό φαινόμενο, ούτως ώστε να γίνει ένα (έστω και μικρό) βήμα για αρχή…
