📖Περίπου 40″
➡️Πέρασε κιόλας ένας χρόνος…
Ήταν γύρω στο μεσημέρι σαν σήμερα που έγινε γνωστό το θλιβερό νέο…
Ο Γιάννης Πέππος, ο αυθόρμητος, ο γεμάτος ζωή και μαζί ζωντάνια, ο αδίστακτος για να τα βάλει με όλους και με όλα, ο έχων τη δική του γραμμή, κόντρα σε συστήματα και δεδομένα, έφευγε από κοντά μας…
Είχα έλθει και εγώ σε κόντρες με το Γιάννη…
Αλλά μετά καταλάβαινα ότι τσακώθηκα με ένα μεγάλο παιδί…
Που είχε και αυτό (το μεγάλο παιδί), το δικαίωμα στα ελαττώματα, αλλά που ποτέ του δεν ήθελε και δεν προκάλεσε κακό σε κανέναν…
Ο Γιάννης το μεγάλο παιδί λοιπόν…
Όπως κάποτε μου τον είχε περιγράψει η Δέσποινα του…
Το μεγάλο παιδί που η Κυπριακή καλαθόσφαιρα δεν πρόλαβε να του απευθύνει τη μεγάλη συγνώμη που πλέον θα του την χρωστά…
Αλλά που όσο ήταν εδώ, δεν τη ζήτησε, αν και τη δικαιούτο για πολλούς λόγους…
Αλλά ας μου επιτραπεί η πεποίθηση ότι αυτό το μεγάλο παιδί, είχε ήδη συγχωρέσει…
Ω! Τι ζηλευτό προτέρημα είναι να διατηρεί κανείς την ψυχή του παιδιού μέσα του, μέσα σε μιαν τέτοια κοινωνία!
Ένας χρόνος χωρίς το Γιάννη Πέππο, το μεγάλο αυτό παιδί!
