📖Περίπου 1`
➡Συζητώντας με έναν φίλο (Παναθηναϊκών αισθημάτων) κατά την ανάπαυλα του πρώτου ντέρμπι των αιωνίων για τη φετινή αγωνιστική περίοδο, του είπα ότι, δύσκολα ο Παναθηναϊκός θα μπορέσει να έχει τέτοιο ψηλό ποσοστό στα τρίποντα κατά το δεύτερο ημίχρονο…
Τη στιγμή λοιπόν που γράφονται οι γραμμές, μπορεί και να με… βρίζει για την πρόβλεψη μου, μόνο όμως που δεν ήταν παράλογη και βεβαίως, το ίδιο θα σκεπτόμουν (αλλά και οι πλείστοι) ότι αν στη θέση του Παναθηναϊκού, ήταν ο Ολυμπιακός, νομοτελειακά το ίδιο θα συνέβαινε…
Από εκεί και πέρα, βλέποντας τους Πράσινους να αστοχούν έξω από την περιφερειακή γραμμή, τη μια φορά μετά την άλλη, κατά την επανάληψη (αν και η προσπάθεια του Σλούκα βρήκε πλεκτό και έγινε το 84-84), η πεποίθηση περί νομοτέλειας απλά ενισχύεται…
Όπως ενισχύθηκε και το ανασταλτικό κομμάτι του γηπέδου για τους Ερυθρόλευκους κατά την επανάληψη και ενώ προς τα τέλη του ημιχρόνου, η διαφορά είχε φθάσει στο +12 (44-32) για τους Πράσινους…
Οι οποίοι δεν είχαν τον Ναν, αλλά και ο Ολυμπιακός δεν είχε το Φουρνιέ και βέβαια, ήταν άξιο απορίας, το τι εικόνα θα παρουσιαζόταν εντός των τεσσάρων γραμμών του ΣΕΦ, χωρίς τους «κράχτες» των δυο αιωνίων!
Εν τέλει όμως οι υπόλοιποι, είναι καλαθοσφαιριστές με τη δική τους προσωπικότητα, την οποία και ξεδίπλωσαν, αλλά αν υπάρχει ένας εξ` αυτών που ήταν κομβικός, ποιος άλλος εκτός από το Βεζέγκοφ θα δικαιούτο αυτόν τον ορισμό;
Όχι βέβαια πως ο Ντόρσεϊ απέδειξε και πάλι, το πόσο πολύτιμος είναι και ενώ παρότι τα προβλήματα των Ερυθρολεύκων στην άμυνα, λύθηκαν κατά την επανάληψη, ο Σορτς, παρέμεινε… πρόβλημα ως το τέλος!
Ήταν όμως ένα τέλος λυτρωτικό για τον Ολυμπιακό, όπως δηλαδή κρίθηκε η αναμέτρηση, τον Ολυμπιακό που πήρε ένα μικρό προβάδισμα για την πρωτιά επί της πρώτης φάσης, όσο νωρίς και αν είναι για να… γίνεται τέτοια κουβέντα, όσο και αν οι διαφορές των «2» από τους υπόλοιπους είναι πολύ μεγάλες…
