📖 Περίπου 40“
Ίσως και όχι άδικα, αλλά δεν είναι και λίγοι όσοι πιστεύουν ότι ο Άντρος Στυλιανίδης, ήταν ίσως το πιο αδικοχαμένο ταλέντο σε ολάκερη την ιστορία του αθλήματος στον τόπο μας!
Υπερβάλλουν;
Πραγματικά, ούτε εγώ προσωπικά, ούτε και κανείς μάλλον, δεν θα μπορούσε να έχει μιαν αποσαφηνισμένη άποψη, από τη στιγμή που μέσα από τη ροή της ιστορίας, σίγουρα υπήρξαν και άλλα (ουκ ολίγα) ταλέντα, τα οποία για διάφορους λόγους, χάθηκαν και («αμαρτία» όλων μας), ξεχάστηκαν μέσα στα «ντουλάπια του χρόνου»…
Ειδικά όμως για τον Άντρο Στυλιανίδη, η ατυχία που τον κυνήγησε κατά τα χρόνια της αγωνιστικής του δράσης, ήταν πραγματικά, κάτι το απίστευτο…
Αν και ο ίδιος, γεννημένος για να παλεύει, δεν τα έβαζε κάτω, αλλά επειδή τίποτα δεν γίνεται τυχαία, μάλλον η μοίρα είχε λάβει την απόφαση της για τον Άντρο Στυλιανίδη…
Ότι –για κάποιον λόγο- έπρεπε να αποχωρούσε πρόωρα από την ενεργό δράση και δεν ήταν μόνο οι δικοί του, συγγενείς και φίλοι, που έμειναν με αυτό το παράπονο, αυτό το γιατί, αλλά και η Κυπριακή καλαθόσφαιρα στο σύνολο της…
Όλη αυτή η ιστορία για τον Άντρο, σίγουρα αποτελεί μια μοναδικότητα, αποτελούμενη από ένα σπάνιο ταλέντο, αστείρευτα αποθέματα πείσματος, αλλά και μιας πρωτοφανούς μανίας καταδίωξης εκ μέρους της ατυχίας…
