Ανάγνωση: Περίπου 60“
Αρχίζω με πρώτο ενικού, γιατί έχω κάποιες επισημάνσεις να αναρτήσω…
Η πρώτη, έχει να κάνει με το ότι αυτή η ιστοσελίδα, δεν είναι μόνο καλαθοσφαιρική, κάτι άλλωστε που έχει αποδειχθεί μέσα από αρκετές αναρτήσεις, αλλά και από τη γενικότερη καριέρα του υπογράφοντα, στα 34 (παρά ένα μηνα) χρόνια του οδοιπορικού του…
Η δεύτερη επισήμανση, είναι η πίστη στο άυλο, γιατί η πραγματική δύναμη μόνο σε ότι δεν έχει ύλη ανήκει!
Όπως για παράδειγμα, αν υπάρχει Θεός, είναι δυνατόν να υπάρχει δημιουργία χωρίς δημιουργό;
Όπως για παράδειγμα, αν πιστεύω ποιοι είναι οι γονείς μου, από τη στιγμή που δεν τους είδα να με δημιουργούν και τι είναι αυτό που με κάνει να πιστεύω ότι όντως είναι οι γονείς μου;
Είναι η αγάπη τους, που ύλη δεν έχει, άρα πιστεύω σε δυο έννοιες εκ των οποίων, τη μια, δεν την είδα και η άλλη, δεν έχει ύλη…
Πιστεύω ότι είναι κάτι τόσο απλό…
Στο θέμα μας…
Σαν σήμερα λοιπόν, πέντε χρόνια πριν, η Βασιλική και η Σοφία, οι δυο δίδυμοι Άγγελοι, που μαζί ήλθαν στα Επίγεια, μαζί είχαν αναχωρήσει για Τα Επουράνια…
Ήταν λοιπόν σαν σήμερα, η μέρα της κηδείας στην Καλλιθέα…
Δεν ήμουν και ο μοναδικός που είχε επηρεαστεί τόσο πολύ, που είχε «αγγιχθεί» τόσο πολύ, ειδικά από αυτό το περιστατικό, εξ` αιτίας των πυρκαγιών στο Μάτι…
Δεν πιστεύω όμως ότι ήταν τυχαίο…
Γιατί, τίποτα δεν είναι τυχαίο σε αυτόν τον κόσμο, από το παραμικρό κούνημα ενός κόκκου άμμου, ως και ολάκερη τη διατάραξη του σύμπαντος!
Όλα γίνονται για κάποιο λόγο…
Η Βασιλική και η Σοφία λοιπόν, κατά τις μέρες εκείνες, θύμισαν σε τόσο κόσμο ότι είμαστε άνθρωποι και επειδή είμαστε άνθρωποι, υπάρχει ελπίδα!
Σαν σήμερα λοιπόν, οι Πύλες Του Παραδείσου άνοιξαν και οι Άγγελοι εκεί ψηλά, υποδέχθηκαν με ανοικτές τις αγκαλιές τους, δυο ακόμα, για να προστεθούν στην πιο όμορφη, αγνή και αυθεντική παρέα!
