📖Περίπου 1`20“
➡️Ο Μιχάλης Κοντογιώργης, αρθρογραφεί για το δυσάρεστο νέο που μας έρχεται από την Ελλάδα…
Ο Παναγιώτης Κρέτσης, σε ηλικία μόλις 33 ετών, αναχώρησε για Τα Επουράνια και για το γεγονός, ο Μιχάλης Κοντογιώργης, γράφει τα ακόλουθα…
Υπάρχουν στιγμές που το μπάσκετ, το παιχνίδι που μας ενώνει και μας γεμίζει χαρά, γίνεται ξαφνικά σιωπηλό. Η είδηση του θανάτου του Παναγιώτη Κρέτση, μόλις 33 ετών, κατά τη διάρκεια αγώνα Ρουφ 80 – Εθνικός Γ.Σ., αφήνει ένα κενό που δεν γεμίζει εύκολα.
Ο Παναγιώτης μεγάλωσε στη Στυλίδα, με μπασκετικά παπούτσια που φορούσε από μικρός και με όνειρα που ξεκίνησαν στα μικρά γήπεδα της πόλης του. Ήταν πάντα παρών στις προπονήσεις, με ένα χαμόγελο που έδινε κουράγιο στους συμπαίκτες του και μια ζωντάνια που έκανε το γήπεδο να φωτίζει. Ακόμα και στις δύσκολες μέρες, το μπάσκετ ήταν για εκείνον τρόπος ζωής.
Φέτος, μετά από χρόνια στην Αθήνα και αγώνες με το Ρουφ, ετοιμαζόταν να επιστρέψει μόνιμα στη Στυλίδα, καθώς είχε περάσει με την προκήρυξη 1Κ/2024 του ΑΣΕΠ ως Δημοτικός Αστυνομικός. Όμως η μοίρα είχε άλλα σχέδια. Κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, έχασε ξαφνικά τις αισθήσεις του στο παρκέ. Οι προσπάθειες ανάνηψης ήταν άκαρπες. Ο Παναγιώτης έφυγε κάνοντας αυτό που αγαπούσε περισσότερο.
Δεν τον γνώρισα προσωπικά, όμως ακόμα κι από μακριά, νιώθεις τον πόνο για έναν νέο άνθρωπο που έφυγε νωρίς, αφήνοντας πίσω του οικογένεια, φίλους και μια ολόκληρη μπασκετική κοινότητα σε πένθος. Οι συμπαίκτες του, οι αντίπαλοι, οι προπονητές – όλοι μιλούν για έναν αθλητή με καρδιά μεγάλη, που αγαπούσε το παιχνίδι με όλη του την ψυχή.
Η ΕΣΚΑ και η ΕΟΚ ανακοίνωσαν τήρηση ενός λεπτού σιγής και αναβολή αγώνων του Ρουφ 80. Προσωπικά προτείνω και στις υπόλοιπες ενώσεις και ομάδες σε όλη τη χώρα να τιμήσουν τη μνήμη του Παναγιώτη με ένα λεπτό σιγής στους αγώνες τους. Ακόμα κι αν δεν τον γνωρίσαμε όλοι, μπορούμε να σεβαστούμε τη ζωή και το πάθος του για το άθλημα.
Το μπάσκετ δεν είναι μόνο νίκες και τίτλοι. Είναι στιγμές σαν κι αυτή: ένα παιδί που αγαπάει ένα γήπεδο, που γεμίζει τις καρδιές των γύρω του, που αφήνει ένα αποτύπωμα που δεν σβήνει ποτέ. Ο Παναγιώτης Κρέτσης θα μείνει για πάντα εκεί: στις φωνές των συμπαικτών, στα χειροκροτήματα του κόσμου, στις στιγμές που όλοι αγαπάμε αυτό το παιχνίδι.
Καλό ταξίδι, Παναγιώτη. Τα γήπεδα που λάτρεψες θα σε θυμούνται πάντα. Και εμείς μαζί τους. 🔚
