📖 Περίπου 30“
➡Λίγο πριν η γιαγιά μου αναχωρήσει για Τα Επουράνια, είχε χάσει τη μνήμη της…
Σε σημείο που να μην θυμόταν ποιος είμαι…
Αλλά εγώ οφείλω να θυμάμαι, ποια είναι αυτή!
Όλα λοιπόν γίνονται για κάποιον λόγο…
Από το πιο ελάχιστο κούνημα ενός κόκκου άμμου, ως τη διατάραξη ολάκερου του σύμπαντος…
Ηλικιακά, έφυγε νωρίς…
Έτσι έπρεπε να γίνει…
Όταν ήμουν μικρός, μου ζητούσε να με κρατά από το χέρι…
Αλλά εγώ με μια μπάλα, πάντα χανόμουν στους δρόμους της Κακοπετριάς…
Τώρα όμως, ψάχνω εγώ το δικό της χέρι!
Γιατί έτσι πρέπει να γίνει!
Αλλά το άγγιγμα του χεριού της, το νιώθω…
Η γιαγιά μου, δεν ήξερε γράμματα…
Ήξερε όμως να αγαπάει!
Δεν ήταν πλούσια…
Αλλά ο δικός της πλούτος, είναι ανεκτίμητος…
Δεν είναι η μητέρα μου…
Αλλά είναι η μητέρα μου!
Γιαγιά μου σε αγαπώ!
