📖Περίπου 1`40“
➡Αν υπάρχει ένας οπαδός που έχει το δικαίωμα να νιώθει πιο πολύ υπερήφανος από τον κάθε άλλο, για την καλαθοσφαιρική του ομάδα, αυτός είναι ο οπαδός της ΑΕΛ!
Διότι πρόκειται για την ομάδα με τις περισσότερες κατακτήσεις Τίτλων, στις τρεις από τις τέσσερεις διοργανώσεις Ανδρών και Γυναικών, σε Πρωτάθλημα και Κύπελλο, είναι η ομάδα που έχει χαρίσει στην αθλητική Κύπρο το μοναδικό Ευρωπαϊκό Τρόπαιο επί ομαδικού αθλητισμού στην ολότητα του, είναι η ομάδα με αρκετά ρεκόρ (ακόμα και σε ατομικό επίπεδο)!
Ωστόσο από καιρού καταβολής της… κερκίδας (και όχι μόνο της Γαλαζοκίτρινης), ο κόσμος για να τη γεμίζει, του χρειάζονται δυο βασικά κίνητρα, με το ένα να είναι πιο σημαντικό από το άλλο…
Το σημαντικό, είναι οι επιτυχίες και το ασήμαντο είναι το οικονομικό, όσο και αν εδώ στην Κύπρο, βιώνουμε την οικονομική κρίση (ειδικά από το 2013), γιατί λόγω των επιτυχιών, ο οπαδός θα βρει κάποια λεφτά για να πάει στο γήπεδο…
Όπως για παράδειγμα την προ διετίας διοργάνωση του Final-4, για τη διοργάνωση της Βαλκανικής Λίγκας, όπου η ΑΕΛ ήταν παρούσα και το Ν. Σολομωνίδης, έζησε στιγμές της δεκαετίας του 2000, λόγω της «χρυσής πενταετίας» των συνεχών κατακτήσεων των Πρωταθλημάτων καθώς και των αμέτρητων Ευρωπαϊκών επιτυχιών με αποκορύφωμα την κατάκτηση του Περιφερειακού Πρωταθλήματος Νότιας Ευρώπης!
Ωστόσο οι χρυσές εποχές πάντα θα έρχονται και θα παρέρχονται και από αυτόν τον κανόνα δεν μπορεί να ξεφύγει κανείς…
Ούτε και οι ΑΕΚ, Κεραυνός που μαζί έχουν δημιουργήσει το μεταξύ τους σκηνικό των απόλυτων πρωταγωνιστών κατά την τελευταία 10ετία, που ακριβώς επειδή είναι και το μακροβιότερο, αυτό έχει επιφέρει και έναν κορεσμό στο άθλημα (ένα τεράστιο θέμα, για το οποίο ήδη η ιστοσελίδα έχει τοποθετηθεί), κορεσμός που έχει επηρεάσει (και αυτός, εκτός του οικονομικού) και το φίλαθλο κοινό…
Κάτι για το οποίο δεν φταίνε οι δυο αυτές ομάδες, αλλά ούτε και οι άλλες επειδή δεν έχουν Παπαέλληνα και Λευκαρίτη για να μπορούν να ακολουθήσουν…
Γιατί η προσήλωση οδηγεί και σε λάθη και η ανάγκη ασπασμού του δεύτερου από τα «τρία γράμματα»!
Είναι λοιπόν μια μεγάλη αλήθεια ότι η ΑΕΛ είχε βιώσει τη μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία της, λίγο μετά τις αρχές της δεκαετίας του 2010, με κορύφωση την αναστολή λειτουργίας του καλαθοσφαιρικού τμήματος Ανδρών, κάτι που συνέβη το 2014!
Ήταν ο απόλυτος ξεπεσμός της πιο ιστορικής ομάδας της Κυπριακής καλαθόσφαιρας, ήταν τότε που πολύ χαρακτηριστικά θα μπορούσε κανείς να υποθέσει ότι η βασίλισσα, δεν κρίθηκε ικανή ούτε για… υπηρέτρια!
Τότε λοιπόν, βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι για να την στηρίξουν, εντελώς μόνοι, εντελώς αβοήθητοι και με όσα εφόδια διέθεταν, την επανάφεραν και παρότι όπως όλοι, έχουν το δικαίωμα του λάθους, έκαναν και τα δικά τους λάθη, λάθη όμως που οφείλονταν στην προσήλωση τους στα τρία γράμματα!
Είναι λοιπόν μια μεγάλη και ωμή αλήθεια ότι λάθη εξακολουθούν να γίνονται (όπως πάντα και παντού) διοικητικά, επικοινωνιακά, αλλά όταν σε μιαν ομάδα όλοι θέλουν το καλό της, η ανάγκη της ενότητας είναι το πρέπων και το αυτονόητο…
Επομένως στην περίπτωση της ΑΕΛ, ο (πλήρης) ασπασμός στο δεύτερο ψηφίο από τα «τρία γράμματα», είναι επίσης αυτονόητος…
Επομένως αν και εφόσον αναγνωρίζεται το δικαίωμα του λάθους, η ενότητα θα είναι αυτονόητη και το λάθος θα το σβήνει…
