📖Περίπου 45″
➡Αν και την ακόλουθη ιστορία την είχα αναρτήσει και πιο παλιά, εν τούτοις η αυθεντικότητα της, είναι από τις πλέον έντονες μέσα από τις οποίες αναδεικνύεται η αγνότητα των πραγμάτων και στον καλαθοσφαιρικό μας χώρο…
Αγωνιστική περίοδος 1996-1997, δεύτερη αναμέτρηση ανάμεσα σε ΑΕΛ και Αχιλλέα στο παλιό Ν. Σολομωνίδης…
Τιμωρημένη η έδρα της ΑΕΛ, λόγω των επεισοδίων που είχαν συμβεί στην αναμέτρηση της προημιτελικής φάσης με αντίπαλο την ΑΕΚ, η Έρση που τότε αγωνιζόταν στην ομάδα της Λεμεσού, ήθελε να δει το παιχνίδι, αλλά απαγορευόταν λόγω της τιμωρίας…
Της είπα λοιπόν να καθήσει δίπλα μου και εγώ να αναφέρω στον κομισάριο, που ήταν ο Νίκος Καλαποδάς, ότι είναι βοηθός μου…
Όταν όμως ο Νίκος Καλαποδάς, ξεκίνησε τη διαδικασία ελέγχου, ήλθε από την πλευρά που καθόταν η Έρση…
Αφού λοιπόν τη ρώτησε επί της ιδιότητας της…
– Είμαι… δημοσιογράφος!
Του αποκρίθηκε και… δια στόμφου παρακαλώ και ολοκληρώνοντας, αναφώνησε:
– Το παιδί δίπλα μου, είναι ο… βοηθός μου!
Τότε ο Νίκος Καλαποδάς, ο οποίος βέβαια με γνώριζε πολύ καλά, αφού συνήλθε από τα… γέλια, με ρώτησε για την κοπελιά και αφού συνήλθα και εγώ από το… σοκ, του εξήγησα ότι πρόκειται για διεθνή, της ΑΕΛ!
Έτσι λοιπόν έμεινε και απόλαυσε και την αναμέτρηση (83-68 η ΑΕΛ)!
Βέβαια τότε μιλάμε για αθώες εποχές, όταν η Έρση Κυριάκου δήλωνε δημοσιογράφος!
Σήμερα, το δηλώνουν και κάποιοι και το εννοούν και μας κουνάνε και το δάκτυλο!
