📖 Περίπου 35“
➡Αν και είχα αναρτήσει και παλιότερα την παρακάτω ιστορία, εν τούτοις αξίζει τον κόπο να θυμάται κανείς τις ιστορίες των ρομαντικών εποχών του αθλήματος, για τον απλούστατο λόγο ότι οι περισσότερες είναι αυθεντικές, εκτός από νοσταλγικές…
Η ακόλουθη ιστορία λοιπόν διαδραματίστηκε στο Λευκόθεο, κατά τον Σεπτέμβριο του 1989…
Ήταν μια αναμέτρηση ανάμεσα στην Εθνική Κύπρου και στον ΑΠΟΕΛ, που έληξε με νίκη των Γαλαζοκιτρίνων με 91-90 (καλάθι του Σολέα, στη λήξη του χρόνου), για το Μακάρειο Τουρνουά.
Προσωπικά, πήρα θέση ακριβώς απέναντι από την κεντρική είσοδο προς τον αγωνιστικό χώρο, όπου ήταν οι δημοσιογραφικές θέσεις.
Βρισκόμουν στην τρίτη σειρά πιο συγκεκριμένα…
Ακριβώς μπροστά μου κάθησαν δύο νεαρές κυρίες που δεν ήξερα ποιες ήταν.
Άλλωστε ήμουν σαν… αβγό υπό εκκόλαψη τότε!
Κάποια στιγμή λοιπόν ο Αντώνης Ρουσσάκης αστόχησε σε μιαν προσπάθεια και κάποιος από την πρώτη σειρά (πάντα μπροστά μου), φώναξε:
-Άτε ρε… τζιμισμένε!
Τότε, την μια εκ των δύο κοριτσιών… ποιος την είδε και δεν τη φοβήθηκε!
-Ρε, εννά σου δείξω εγιώ ποιος εν ο τζιμισμένος!!!
Για κακή τύχη του κυρίου… η κυρία που τον έκραξε, έχει όνομα… Νικολέττα Ρουσσάκη!
