📖 Περίπου 35“
Είναι από τις φωνές εκείνες που όσα χρόνια και να περάσουν, δεν μπορούν και δεν γίνεται να σβήσουν!
Σαν τη φωνή του Νίκου Ξυλούρη…
Που είχε φύγει από τα επίγεια, σαν σήμερα πριν από 44 χρόνια ημέρα Σάββατο…
Ήταν η 8η Φεβρουαρίου του 1980, όταν η τραγική είδηση βύθισε στο πένθος την Ελλάδα, αλλά πιο πολύ τη γενέτειρα του, την υπερήφανη Κρήτη, αφήνοντας πίσω της, έναν φωνητικό απόηχο, που δεν σβήνει στο πέρασμα του χρόνου…
Ο Νίκος Ξυλούρης, έφυγε νωρίς…
Πολύ νωρίς, στα 43 του μόλις χρόνια, αλλά όσο και αν έφυγε νωρίς, πρόλαβε να εμπνεύσει κόσμο και κοσμάκη, μέσα από το νόημα των στίχων που είχε τραγουδήσει, αλλά και με τη χροιά της μοναδικής του φωνής…
Ο τόπος που αναπαύεται ο Νίκος Ξυλούρης, είναι το πρώτο Κοιμητήριο Αθηνών…
Κάπου εκεί στα ψηλά προς τα ανατολικά και η κεντρική φωτογραφία του κειμένου, είναι από το σημείο εκείνο, στον τάφο του Νίκου Ξυλούρη…
Όπου εκεί κοντά του, ακούγονται και άλλες φωνές, σαν του Ντέμη Ρούσσου, του Δημήτρη Μητροπάνου, του Στράτου Διονυσίου…
