📖Περίπου 30″
➡️Είναι θλιβερό, είναι λυπηρό μα πιο πολύ είναι σπαρακτικό να φεύγει νωρίς ένας άνθρωπος για Τα Επουράνια…
Ήταν αυτό το αίσθημα που νιώσαμε όλοι όσοι είχαμε γνωρίσει τη Ρέα Παπαγεωργίου…
Την ανθρώπινη εκπαιδευτικό!
Η οποία όσο ήταν εδώ μαζί μας, όλο και μια καλή κουβέντα είχε να πει ακόμα και για τον πιο ορκισμένο εχθρό της (τόσο απόμακρο και απίστευτο μου φαίνεται ότι είχε εχθρούς η Ρέα), η οποία ως εκλεκτή Του Δημιουργού, την ώρα που σήκωνε βάρη, τα αποθέματα αγάπης της για τα παιδιά ήταν ανεξάντλητα…
Αυτό είναι μεγαλείο!
Η Ρέα έφυγε νωρίς…
Δεν ήταν μόνο οι δικοί της άνθρωποι, συγγενείς, φίλοι και γνωστοί που δάκρυσαν…
Ήταν και όλα εκείνα τα παιδιά που ένιωσαν τη ζεστασιά της!
Όμως από τη στιγμή που έφθασε στον προορισμό της, από εκεί στέλνει ένα μήνυμα…
Όλα τα παιδιά του κόσμου χωράνε στην αγκαλιά της Ρέας…
Της ανθρώπινης εκπαιδευτικού!
