📖 Περίπου 40“
Κατά τους ρομαντικούς, όσο και αυθεντικούς καιρούς της πέννας και της κόλλας, γράφαμε τα στοιχεία των αγώνων, σε μιαν κόλλα χαρτί…
Κάπως έτσι, ξεκινά η παρακάτω ιστορία, στην οποία «πρωταγωνιστούν», οι Φρίκος και Ράκης Καραγιάννης…
Πηγαίνοντας λοιπόν στη Λεμεσό και συγκεκριμένα, για ένα παιχνίδι ανάμεσα στην ΑΕΛ και στον Κεραυνό (αγωνιστική περίοδος 1996-1997), στο παλιό «Ν. Σολομωνίδης», παιχνίδι που έληξε με 91-78 για την ομάδα της Λεμεσού και ερχόμενος στο σπίτι, για να το γράψω (προς την «Αλήθεια») στο τέλος, έπρεπε να «βγάλω» και τους πόντους…
Βγάζοντας τους λοιπόν, το άθροισμα έδειχνε 89 για την ΑΕΛ και 80 για τον Κεραυνό!
Πρόσθεση ξανά και ξανά, το αποτέλεσμα έβγαινε το ίδιο…
Σπαζοκεφαλιά…
(Ενώ σκεφτόμουν και τα… σουβλάκια μπας και… κρυώσουν)
Εν τέλει τι έγινε;
Επειδή λοιπόν, τα δυο αδέλφια που εκείνο το βράδυ, αγωνίζονταν ως αντίπαλοι (ενώ το ερχόμενο καλοκαίρι, πήγε και ο Ράκης στον Κεραυνό) φορούσαν το 13, όπως και η αδελφή τους η Χρυστάλλα στο βόλεϊ, ένα καλάθι του «μικρού» το έγραψα για τον «μεγάλο», που ωστόσο είχε σημειώσει έναν μόλις πόντο, το βράδυ εκείνο!
Το… μπέρδεμα είχε να κάνει με το ότι και στις δυο συνθέσεις, μετά το 13, έγραφε «Καραγιάννης»!
(Εν τέλει, δεν… κρύωσαν τα σουβλάκια) 😂
