📖Περίπου 40“
➡Δεν θα σταθώ για πολύ στην αγωνιστική εικόνα που παρουσίασε ψες ο Ολυμπιακός, για τον απλούστατο λόγο ότι οι Έλληνες συνάδελφοι, από τη συγκεκριμένη ανάλυση δεν έχουν αφήσει ούτε… ψαροκόκκαλο (όπως πάντα δηλαδή)!
Θα σταθώ λοιπόν σε τρία περιστατικά, που συνέβησαν για να λειτουργήσουν ως τρεις ακόμα αποδείξεις ότι τα καλύτερα παιχνίδια, τα πιο αυθεντικά, αυτά που είτε με τον έναν, είτε με τον άλλον τρόπο, μένουν στη μνήμη!
Ερωτώ λοιπόν:
Τι θα θυμούνται όσοι βρέθηκαν ψες στο ΣΕΦ, τους 107 Ερυθρόλευκους πόντους, ή το επαναλαμβανόμενο σύνθημα Άλεξ Πίτερς που απέδειξε ότι κόσμος και ομάδα είναι το ένα και το αυτό;
Τι θα θυμούνται όσοι βρέθηκαν ψες στο ΣΕΦ, το γεγονός ότι πάνω στη Βιλερμπάν, ο Ολυμπιακός έδωσε τέλος στο αρνητικό σερί των τριών ηττών, η το ολόθερμο χειροκρότημα με αποδέκτη τον άτυχο Τραορέ, που ήλθε για να αποδείξει ότι εντός των τεσσάρων γραμμών, όλοι είναι συμπαίκτες και μόνο η φανέλα διαφέρει;
Τι θα θυμούνται όσοι βρέθηκαν ψες στο ΣΕΦ, την «επάνοδο» του (καταλύτη) Φουρνιέ, τη μεστή εμφάνιση του Βεζέγκοφ, ή τη στιγμή που ο Αλέξανδρος φωτογραφήθηκε με το νεαρό Γιαννάκη, που ήταν και η επιλογή για «διακόσμηση» του κειμένου αυτού;
Ας προβάλλονται λοιπόν και αυτά, για χάρη της Ερυθρόλευκης κερκίδας, που ψες παρέδωσε μαθήματα!
Αυτά…
