📖 Περίπου 1`
➡Αρχίζοντας με ολίγον… πρώτο ενικού, το Νικόλα Παπαδόπουλο, τον θεωρώ ως έναν εκ των πιο φιλοσοφημένων ατόμων σε ολόκληρο το φάσμα της καλαθόσφαιρας μας!
Εννοείται όμως ότι σε αυτήν την εξίσωση… χωράει και ο άλλος Νικόλας Παπαδόπουλος!
Αυτά προς διερεύνηση για ποιον εκ των δυο είναι ο λόγος, αν και αυτό αποσαφηνίζεται στον τίτλο του κειμένου!
Μια απλή συζήτηση λοιπόν, έξω από την αίθουσα του Κεραυνού, κατά την περασμένη Κυριακή, ήταν αρκετή για να δημιουργηθεί το κείμενο που ακολουθεί…
Περί αποφάσεων ήταν η συζήτηση και που αφορούσε το μέλλον των παιδιών επί του αθλήματος, δηλαδή την καριέρα που θέλουν να δημιουργήσουν…
Λογικό είναι λοιπόν όπως κατά την ενηλικίωση να πρέπει να ληφθούν κάποιες αποφάσεις για το μέλλον…
Αποφάσεις που ωστόσο… κρέμονται πάνω σε μια λεπτή κλωστή και που θα δημιουργήσουν τις βάσεις για την (όλη) συνέχεια!
Κάπου λοιπόν εδώ είναι που βρίσκεται το… κρίσιμο σταυροδρόμι!
Τη στιγμή που υπάρχουν γονείς οι οποίοι δεν είχαν καμία σχέση με το άθλημα, είναι πολύ πιθανόν να μην εμπιστευτούν στους κατάλληλους ανθρώπους το μέλλον των παιδιών τους…
Ή και κάποιοι άλλοι γονείς που είχαν ή έχουν σχέση με το άθλημα, μπορεί ακόμα και αυτοί να πάθουν το ίδιο, λόγω διαχρονικής εμπιστοσύνης προς κάποιους χειριστές του μέλλοντος για τα παιδιά τους, ξεχνώντας όμως ότι οι συνθήκες επί του συγκεκριμένου ζητήματος, είναι διαφορετικές (άρα και τα πιθανά συμφέροντα)!
Εννοείται βέβαια ότι το παρών κείμενο δεν αποτελεί τη λύση επί του ζητήματος, αλλά ούτε και αποτελεί υπόδειξη προς κανέναν!
Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και κάποιες νομοθετικές ρυθμίσεις επί του συγκεκριμένου θέματος!
Ωστόσο (κλείνοντας), η ύπαρξη ανιδιοτέλειας (που πάντα θα υπάρχει), αποτελεί ευλογία για τους γονείς που θα τους περιμένει στο κρίσιμο σταυροδρόμι…
Επομένως, Νικόλα… ψηλέ, όταν εσύ είπες ότι οι αποφάσεις της συγκεκριμένης χρονικής στιγμής, είναι το 50% της μετέπειτα καριέρας και εγώ απάντησα ότι είναι το 80%, μάλλον λάθος ποσοστό είπαμε και οι δυο…
Μάλλον το ποσοστό είναι πιο ψηλό… ψηλέ!
