📖Περίπου 1′
➡️Καταρχήν, μια απαραίτητη επισήμανση:
Επειδή το ακόλουθο θέμα εμπίπτει σε προσωπικά δεδομένα, η χορήγηση άδειας του ομιλητή ήταν απαραίτητη!
Ήταν ευδιάκριτη η συγκίνηση της Μέρσιας Λύρα κατά τη ψεσινή απονομή του Αριστείου, εν την τελετή της ΕΑΚ, στο Δημοτικό θέατρο Λευκωσίας…
Τόσο έντονη που λίγο μετά, έχασε τις αισθήσεις της και κατόπιν τούτου, έτυχε διαμετακόμισης σε Νοσοκομείο όπου υπεβλήθη στις απαιτήσεις εξετάσεις και…
Όλα καλά!
Γιατί όμως η Μέρσια Λύρα, έχασε τις αισθήσεις της;
Η απάντηση είναι απλή…
Πολύ απλή!
Οι αυθεντικοί άνθρωποι χαρακτηρίζονται από την αυθεντική ψυχή τους και ότι ζουν, το βιώνουν και το αισθάνονται στο μέγιστο βαθμό!
Όπως και η Μέρσια Λύρα!
Η οποία κατά την ομιλία της, ενώπιον του συζύγου της, Τάκη Λύρα, του Προέδρου της Δημοκρατίας, Νίκου Χριστοδουλίδη, καθώς και του προέδρου της ΕΑΚ, Ηροδότου Μιλτιάδους, είπε…
🎙️Ακόμα δέκα ζωές να είχα, πάλι θα ήμουν δασκάλα!
Ελάχιστοι όμως ήταν εκείνοι που αντιλήφθηκαν ότι πριν τη λέξη δασκάλα… ένας αόρατος κόμπος εμφανίστηκε πάνω στη Μέρσια Λύρα…
Ήταν η απαρχή που τελικά οδήγησε στη λιποθυμία…
Επί προσωπικού, δεν μπορούσα να μην προσπαθήσω να επικοινωνήσω με τη Μέρσια Λύρα…
Η οποία ήταν χαρούμενη, συγκινημένη αλλά κυρίως ευδιάθετη!
🎙️Να σκεφτείς ότι επιστρέψαμε στο σπίτι κατά τις 05:30 το πρωί και εγώ έπρεπε να ετοιμάσω πράγματα για το σχολείο!
Μέχρι λοιπόν να συνέλθω από τη χαρά καθώς και την τόσο ευχάριστη έκπληξη, τόσο για την υγεία της, αλλά και για τον (κυριολεκτικά), ασταμάτητο της ζήλο, μια ακόμη με περίμενε, όταν μου είπε πως θέλει να συμπληρώσει το λόγο της, μέσω της ιστοσελίδας, που η συγκίνηση δεν την είχε αφήσει ψες…
Πρώτα λοιπόν, η Μέρσια Λύρα δηλώνει:
🎙️Ξέρουμε καλά όλοι εδώ ότι οι καλύτερες φιλίες δημιουργούνται μέσα από τον αθλητισμό με ανθρώπους με διαφορετικό χρώμα,διαφορετικές κουλτούρες,διαφορετικές θρησκείες.
Άλλο σπουδαίο Ολυμπιακό ιδεώδες καί πολλά ακόμη…
Αυτό όμως που (επίτηδες) αφήνω για το τέλος, είναι κάτι το σπαρακτικά συγκλονιστικό:
🎙️Ακόμα και χίλιες ζωές να είχα, πάλι θα ήμουν η σύζυγος του Τάκη Λύρα!!!
Το αφήνω ως εδώ…
